woensdag 25 april 2018

m)mijn oorspronkelijke filosofische essays deel 3

41.We are also family, friends and lovers
            When you take a close look at  your own live and that of people you know, you surely often observe that it seems like personalities with opposite emotional characteristics have married or other, less official relationships.
It starts with attraction and falling in love and its degrees, that depend on how deep the relation, not only between the consciousness of the lovers is, but also how profound teir link with the collective consciousness is ( their degree of involvement in seeking where they position themself in their personal evolution and their degree of intrest in all kind of sciences; especially human sciences : psychology, history, literature,...).  The quality of such a relationship also is chalenged by the quality of the links with the different kinds of social or psychological relationships surrounding the couple. 
            In many cases a love, is simply sabotaged by the social living conditions ( as often ones cultural development is).  In all cases love is determined by the genetic heritage and the education of the persons who are attracted to one another, because they find something 'stronger' or 'sweeter' in one another.  People that have not learned to be emotionally independent will try to attract someone 'stronger' then them...the strong one will feel good, because, he or she is 'helping'...genetically spoken maybe this might be a contribution to an emotionally stronger child...but this is wanting to play some kind of Superbeing; life does not work in this way.
Because, if you look closely, the 'weak' one (and almost always each person has a stronger and weaker side) , the 'weak'-part 'gives' to the stronger one also, ...he or she teaches him or her to be more confident or look for somebody more emotionally equal. 
            Can somebody emotionally less unstable change her or his genetical code of behaviour and become stronger, and what is the relationship between beiing aware of all this and the subconscious and unconscious ?  A person can be aware of things, this means, he is conscious of things.  Depending on her or his educational, genetical and emotional background, one will start 'reasoning' about the elements in ones consciousness, with maybe to much the accent on money-linked problems or reasoning with an emotionally overreacting mind.  If one does not choose for the hart or for the intuitive richness a spiritual link can bring along it will take getting over a lot of confusion to find ones road on life again.
            Somebody who is open to his or her relation with 'nature' and feels a link with eternal things, can reach her or his 'inner' better.
People who have reached their 'soul' and are free from negative emotions , are not far away from an inner contact. The really spiritual stuff, is the inner life you feel inside when you reach a non-emotional dialogue with yourself...and if you're lucky...with the person you love. 
Because if you meet somebody on the same 'frequence' , love can reach high mountains.  You can stay there more easily if you do not get into other relationships that reach a sexual level; because then you will again feel the power of what instincts can do in starting the process of emotional thinking again. (or maybe the 'new' person should be 'evoluated' or 'emotionally-strong' to ) I don't know yet, but this kind of situation would open the box of negative emotions as well I think.  The atoms and cells,  responsible for this behaviour can't act otherwise, because their original blueprint was one egg and one spermatozoid.  That is why everybody in fact longs for one steady lover.
            One lover. In the story of your own growing process towards your soul, this is a positif something, provided that you don't look for a partner because of material reasons, or reasons of emotional insecurity.  The relationship between two people can be so intens, that you can support that your partner still has somebody else...but in the end...all persons will bear the weight from the ones that suffer under the differences in communicating in all it's ways. (with words, body,prescence...).
When you have a good relationship with someone, or a good period in a relationship with someone, you can 'admit' you 'know' somebody else...otherwise there is something wrong...finding out where, is a mutual as well as an individual process; where the 'pain in the hart' or certain illusions force you to do some things or to speak some words that again, create new situations.
            I can imagine that married people, who married mainly out of emotional or 'resonable' reasons, are forced by their souls to look for someone else, and I can imagine that they stay together because of their young children for example.
I also can imagine that they even have no sexual relationship any more, but I cannot imagine one of the two staying single, then you stay a victime of the other, because your lack of beiing able to communicate to another man or woman in all it's different ways.
            Now the real problem in getting out of this kind of situation is , not beiing able to talk about it...because people are not taught to see the whole philosophical picture, they keep on using the old ways of thinking.  'Good', 'Bad' and 'Victim' in stead of looking to the specific genetical and emotional energy that is present in a relationship...only by doiing so, you reach your soul and from their onwards (and earlier) you get more open for an energy where no 'burning of negative emotions' is necessary any more...except if emotional love tricks you again. 
In the end you'll know the difference between emotional love and intuitive love and their variations. If you have a good love-life, your innercommunication functions better as well.
It's a pitty we use the word Love also in a sexual meaning; why not use the word Sex or Body-desire for the biological part of Love ?
            Maybe you are just honnestly and simply happy with somebody and you do not need other experiences because you know nobody is perfect. .I hope you do not start thinking that you are missing something, or that your life was incomplete because of one partner all your life...nobody is the same.   Maybe I don't have to teach you about love at all... how to interpretate the sounds, the words, the images, the events, the 'electricity', we can all learn to 'feel', instead  of just 'hearing' and 'seeiing'.  A lot of suffering, your own or that from others, will teach you when you cannot help or love any more. Have confiance, in the end it is a beautiful scenario, ones you've liberated yourself from to much suffering that makes you ill.  Your hidden forces want to express themselves through everything that lives and everything lives...exept people who don't want to become really themselves.

42.there was life after dead   Nederlandse versie zie Kortverhalen

introduction : my inspirationmap
Nothing is more 'real' then living life itself, how real art as well can be.
We all, we are characters in a real novel that has been going on since ages.
Persons create persons and then vanish again.
Since thousands of years we try to  put our experiences in to signs.
The more you understand about it, the harder sometimes to put it down in words.
The good man does, continues to live after him
The evil also.  Positive and negative interact in completion.
The sence of it all, in every way a powerfull, meaningfull something.
One can only observe and react, starting from an indifferent equilibrium
Science can give us a logical explanation about life.
A trained observer experiences more then the logic of things
Objectiv sciences mostly only have an eye for their field.
Phylosophy, Psychology and history must unifie the other logic.

Einstein put together the achieved and unveiled a new point of view.
Time, space and matter became more relativ then we tought.
Religion tried to make us believe in Gods and God.
Kowledge and truth still were far away from proving a new kind of unity.
Marxists tried to understand the laws of history.
Conservative establishment  was against the sence of life socialism discovered.
But nobody could controle the subjectiv factor.
Freud and others tried to show the role of the unconscious.
But they did not discover the deeper meaning of life.
We all, could be more people looking for the meaning of life.
A meaning that surpasses life and dead.
But we are trapt in a lot of kinds of habits and 'pain'.

Life itself is a source of inspiration for everything I wrote about in every literary form.
I can stop writing and let it go by me till I understand the meaning of it better within a few years...or I can try to make a rapport of it every day.  I taught about the structure of my day and had a look at my work and the things I studied, the documentaries I kept on video, some newspaper-articles which I kept because I thought they had a lasting value.  To make this understandable voor readers, I first had to bring them a number of philosofical life-attitudes.  How to start this ?  Those attitudes were partly the result of a critical study of the existing attitudes and partly the result of my own practical experiences midst all kinds of persons which are to be found in everyones life.
We've all got them : family, bedfriends, friends, social and political persons,... .

With all that 'brainstorming' goiing on in my head, I was afraid of 'boiling over' and remaining on my chair till inspiration came, looked like dangerousely reaching a unallowable border.  I went outside to sit on a chair and stumbled back inn.  Symbolically I closed the door.  Something cracked inside me.
I closed my eyes for the last time here on earth.  An unexpected goodbye, where I had philosephed a lot about.  A few things I had imagined, became true.  The experience itself was aldough quite different, something compareable whith what I had experienced during the cremation of an old colleague of mine.  There was this kind of magnetism that started in my feet and got upwards, like it seemed to be coming from the ground.  When it reached my hart, I taught 'oh', 'something is definitly wrong with me'.  But no, the magnetism accelerated it 's speed and once in my head, it became a kind of more-dimmensional triangle, pyramide kind of 'lightdimension' which, like a starship in scinece-fiction vanished into space.  This form of yellow kind of light, did it disapear into the spaces of mikrokosmos or the ones of macrokosmos ?  Or was there an indifferent equilibrium inbetween ? Probably I was in tthe anti-matter that every matter has, in the mikrokosmical world ...but that world is eveywhere, even in the makro-world.  So I did solve a part of the mystery 'god'. 
In any case, there was life after dead.

During my life, I had three different options about dead.  We surely fell back into the elements from which we were composed; energies like minerals, water, air, light and waves with each their own kind of consciousness.  Since we were connected genetically with the rest of the biological world...we were not dead in that sense.  As a third option I already suspected that all ones usable experiences in life, which had started with the genetical three ...befor ones life; after dead could be used as an energy working in two directions.   That energy, like the electrons it was made of, is undestroyable; it can only change in form...and that is what happens to us before and during and after our life.
I experienced my 'dead' as beiing reborn in an other dimmension, in the awareness that 'I' and 'we' had already lived for ever...far before the existing of the first atom and the first cell...as a kind of physcical energy with a 'soul'.  The feeling I had, was like watching the light that from the eveningcolors passes into the dark of the night and in a number of lightgradations is beiing born again in the morning. 
Just as like when you are living, when you do not know if there is life after dead, when you are dead , you do not know if you still have a body or not.  This is strange, very strange...from one 'mystery' you in fact dive into another. 

My individuality begon a long journey alongside our collective and individual past to the point of my dead, where individuality again seemed to vanish in collectivity and yet it had a separated existence at the same time.  It all happened rather fast, but on earth I would have needed many pages to discribe. The voyage I was on, went from atom to cell and the building up of our existing society, it was like checking an encyclopedy...but yet far more 'clever' than 'digital'.  The more clear the message and contents from the journey were, the more effort the voyager had spent in his life, to understand the meaning of life. 

The spiritual world was like a kind of internet-community, composed of the different kinds of tempers
of everyone who had existed sofar.  Every life was a kind of 'home-page' in fact...with branches to all the ones in the human story they had known.  'Had known' or 'knew'...it was not yet clear to me.
It seemed that the better it became to live on earth, the more beautifull the symbolism between the ones that already past away(the pastaway's) became.  Was this the moving-spring of the interaction between the two worlds ?

As soon as I reached a certain point NOW on my and our  earthly past, the new laws of my new form of existence, became clear to me.  They not only made my speechless, I also could not 'speek' any more, when I realised in which manner I could only express myself at the biologically lving persons.
There also was the awareness that they could use my energy and I theirs...but only in a symbolical, intuitiv manner through toughts and dreams and images and things that happened...a kind of 'inspiration' in fact.
I did not only have a 'voice' any more, I also did not 'see' any more...because I myself had become a part of light and air and all the other elements I was composed of...without knowing exactly what...like one can not see ones own intestinals and like one can only see onself in a mirror.   We only can feel the intensity of who we are.  Still I was able to think by means of images and taughts, like one can see images in his head in a biological body...aldough some scientists say that they aren't  there. Another thing that became clear to me, was that I did not knew if I could still 'hear', because like something that was said...I could remember hearing voices and sometimes I wondered if a voice wasn't a taught.

With 'being dead' the 'emphasis' was beiing put more on 'feeling', even 'tought' was one.  Trying to feel with who in life you really were connected with.  Not literaly 'feeling', but 'touching each other in the spirit', not in the 'mind'(like in the soul) on earth...but it still seemed much like the positive feelings parents and friends can have unther each other.  It became clear to me that during ones life on earth all the consciousness and deeds one collects; all that positive and negative energy that interacts...at the same time on the 'other side' is beiing put together like a puzzle.  The final 'result' gives you the amount of 'selfknowledge' you have reached when you die.  Ones earthly 'soul', based on positive and negative emotions, who commands ones earthly life; sometimes let's go some pieces of 'spiritual information', we the 'pastaway's' , need...in order to be able to 'give'.  Ones final dead is the unified picture of your life, offered to you.  From the moment you understand this at the other side, you get a kind of spiritual orgasm that enables you to realise that you are not alone at the other side...and that one can communicate as well with other spirits over there.  Just like on earth one needs other people to be oneself.   On earth  somethimes some people are  aware of these things, but those moments seem to disappear because the amount of events that come and go.  On the 'other side' there also are thimes when one can isolate oneself...that often are moments when one is the most in unity with everyone and everything.  Not always nevertheless.

Like on earth, life after dead is not always 'romantic'...because the proces of consciousness that started with the voyage from atom to cell, organism, animal, men and society...that proces continues after dead.  It depends on your merrits whether you are armed to be able to continue that awareness-project.  Your 'hierarchy' as well depends from your merrits...and this has not much to to with the diploms you got, neither with the kind of work you did?  You ,'biological living ones' should be amazed about some people you taught you knew and who they are over here.  But later more about that.   If I get permission to say something about it, I will, but I have a feeling I won't.
To be able to explain all this I have to get back to my puzzle of life
I did not only have a 'voice' any more, I also did not 'see' any more...because I myself had become a part of light and air and all the other elements I was composed of...without knowing exactly what...like one can not see ones own intestinals and like one can only see onself in a mirror.   We only can feel the intensity of who we are.  Still I was able to think by means of images and taughts, like one can see images in his head in a biological body...aldough some scientists say that they aren't  there. Another thing that became clear to me, was that I did not knew if I could still 'hear', because like something that was said...I could remember hearing voices and sometimes I wondered if a voice wasn't a taught.

With 'being dead' the 'emphasis' was beiing put more on 'feeling', even 'tought' was one.  Trying to feel with who in life you really were connected with.  Not literaly 'feeling', but 'touching each other in the spirit', not in the 'mind'(like in the soul) on earth...but it still seemed much like the positive feelings parents and friends can have for each other.  It became clear to me that during ones life on earth all the consciousness and deeds one collects; all that positive and negative energy that interacts...at the same time on the 'other side' is beiing put together like a puzzle.  The final 'result' gives you the amount of 'selfknowledge' you have reached when you die.
Ones earthly 'soul', based on positive and negative emotions, who commands ones earthly life; sometimes let's go some pieces of 'spiritual information', we the 'pastaway's' , need...in order to be able to 'give'.  Ones final dead is the unified picture of your life, offered to you.  From the moment you understand this at the other side, you get a kind of spiritual orgasm that enables you to realise that you are not alone at the other side...and that one can communicate as well with other spirits over there.   Just like on earth one needs other people to be oneself.   On earth  somethimes some people are  aware of these things, but those moments seem to disappear because the amount of events that come and go.  On the 'other side' there also are thimes when one can isolate oneself...that often are moments when one is the most in unity with everyone and everything.  Not always nevertheless.
            Like on earth, life after dead is not always 'romantic'...because the proces of consciousness that started with the voyage from atom to cell, organism, animal, men and society...that proces continues after dead.  It depends on your merrits whether you are armed to be able to continue that awareness-project.  Your 'hierarchy' as well depends from your merrits...and this has not much to to with the diploms you got, neither with the kind of work you did?  You ,'biological living ones' should be amazed about some people you taught you knew and who they are over here.  But later more about that.   If I get permission to say something about it, I will, but I have a feeling I won't.
To be able to explain all this I have to get back to my puzzle of life

There was a reason why I had lived and why still live
            I 'watched' the places in the world that I had abondoned and 'saw' de growth of the harvests on the fields near the roades I had lived and traveled.  I saw the cars on the roads and the smoke coming from factories and some houses.  I saw the animals,but he people, I did not see.  Maybe I was in the people and that is why I could not see them any more. 
            Very strange in the begining.  My friends only lived in my memories...I only could see them in my memories, which was a way of better understanding how they felt...even on a present stage basis. But how they felt did not preoccupy me at the moment, I needed my energy to concentrate on a text  of a novel or essay I wanted to complete.  I had called the introduction 'my inspiration maps'.
I saw the text lying on my desk, but how could I finish this book ?
Maybe there somewhere was a writer with still a biological life to lead, who read one of my former works and did not have any inspiration of from himself at the moment.  During my life I had called into existense enough energy to allow me at this moment to be 'connected' with a living soulmate. 
I would finish my book, through him.  Sometimes he would be aware of my special kind of presence without knowing.   Sometimes we were aware of each other, when he walked amongst the threes in the wood and taught about something he read about me.  I always wanted to plant a wood myself and there was this writer who lived in a wood near a pont and entered his chalet, took the newspaper and cut out my foto and an article on my life.  It gave me new energy to continue writing.  A lot of writers were still continuiing something amongst 'us' and 'them'.  Sometimes there seemed to be no difference amongst 'them' and 'we'.  Aldough we did not see 'them' busy with something...we felt what was going on in their world.  Like the living sommetimes were busy with the question what would happen after their dead, we, 'pastaways' were busy wondering what our next life in the 'afterafterworld' would be like.  Our form of energy in the afterworld wasn't eternal either and one day would change it's form as well.  Qualitivaly we had we had bettered ourselves because we mainly communicated with spirits from the afterworld that used to havethe same interests as we.  It was signitivaly how each of us tried to do this in his own way.
     Those who as farmers had been concerned about agriculture, received energy from those who liked doiing this on earth.  Communication between both sides worked as a system of connected fluids in different spaces.  The greadyness of a minority of farmers or landowners on earth often prevented the flowing of communication between farmers that were past away and those still active on earth.  Sometimes the representatives of the farmers in the afterworld came looking for advice with spirits that often had to deal with the same problems when they worked as farmers for exemple. Then their was a communication amongst them and only the fact of this 'exchange' itself made it possible to generate some actions below that would improve something or that made farmers below aware.  But sometimes it looked like a neverending struggle. 
In the afterworld, the ones who caused those problems in the past suffered untill some improvement was made. 
         So my friend the medium-writer had to tell people below to watch out and think about the suffering of their relatives in an heaven, that wasn't always 'heaven' to them.  Their relatives or people responsible for some misery of others should  have to do something about it...befor they end in the same position.  If they act know, collaboraters of blockades between this world and the next shall free themselves. In the afterworld the painly part of the existence of ordinary working people is more quickly healed then of those who were responsible for big decissions.  People who had mainly good intentions adapt very easily in  what the afterworld has to offer.  People who produced many goog waves anddid many good things to help others ...still can feel how they are doiing...without suffering and without beiing able to help them, when they aren't conscious enough to ask it.
Those wise 'afterworld'-men only can give some inspiration and advice, but the 'antennes' of the biologically living people have to be functiong...and they don't when they are not in an emotional balance.  Someone with to much negative emotions is a real problem for both the one below who is partly responsible for those emotions as for the one on earth.  In many cases, help must come from other identities.
     The afterworld in which we function, only can make us philosophing about our 'afterafterworld' because from time to time some 'spirits' disappear here, like on earth, some 'souls' dissapear.
We use the term 'afterspiritss' here.  We are trying to find the way to get in contact with them.  Like on earth we still are in a kind of phase in between.  Such a phase, like on earth you can divide in a number of stages of progressing or backsliding consciousness.  Once more, what was already clear to me on earth became more clear to me in the afterworld.  Everything is one and connected, but there are a numbe of phases.  Like from silence seven sounds are born, with whom one can compose music, like from white all other colors are born.  Like tought, feelling and inspiration can produce at least seven expressions of literature...from shouting to poetry.....Like one can touch someones skin in several ways as well.  It was rather strange that some of us missed those last feelings and others didn't.  Wy ?  Again a question for us to solve.  Did 'time' only continued to exist for those not feeling well because of existing ? 
      Looking out for a new stage of existing in our development was a new kind of enigma, riddle to us, I , unlike others, did not believe that we were going to reincarnate in an other earhly body after disapearing out of the afterlife.  I believed more in spiritual growth and trying to show the ones on earth, our genetical three, we partly left behind; that they had to help themselves to be get conscious  happy and make a better world...in order to have a better life as well in the afterworld and help us at the same time by doing so.  Our mutual development was interdependend.
   I wasn' t much 'home-sick', I did not want to go back to the physical soullife, that was the embryo of our spirit and I did not think it was possible to return.  Maybe I never know if some of my friends in the afterworld would have indeed reincarnated...or if they would have been 'promoted' to the afterafterworld.  They'd better leave those reincarnation-ideas to the policy of the 'wisdom of the genetics' of the earth.  I , for the moment was already satisfied enough sharing the positive events on earth and seeing there really was a lot of hope for the world.   
   We spirits, in fact lived partly in the same world as the earth-people.  Because we were pure air and light and waves...again, we were part of their chain of nutrition...and we had an influence on their daily lives.  Some of my friends in spirit even went so far to think they could partly return by beiing present in genetical material.  "No wonder an ejaculation is such a crowdy buzzy rush-thing", I joked.        There had to be a number of connections between the three different kind of worlds, just like the past and the present and the future are in fact one...maybe the earthly-life, the afterworld and  the afterafterworld were one as well,all together interacting in a dialectical way.
         In the afterworld it was as well 2003 as below, and I was there since 1979 already.  We used the same time and in fact there only was one...others said that according to Einstein everything was possible, even returning to the middle ages as a baby...but I answered that they should not use Einsteins inventions to but him those words in his mouth. By the way, did anybody see Albert here ?
Nobody answered, so probably he already was in the future.

        I 'listened' to stories of the lives of my friends in spirit, and I answered just by beiing 'present', that's the way we talk over here.  My conclusions were sent to the interfering frequencies of the medium-writer on earth I was in contact with...not like 'dictating', but just 'waving' some inspiration together, like one picks flowers and afterwards gives them as a present.  My memories and his experiences produced the rest of the spiritual food.  It depended of what kind of literature the medium-writer wanted to write in, in which neighbourhood in the spiritual world I was to be found.
He is a good writer, because I often am to be found on high frequencies. 
I decided to review some of the things I wrote in my time.  In my earthly days I always had to look and look again to find my text...here they came faster then an internetconnection to me, without having to type something on a search-machine.  The fact that I was buzzy doing that was enough for the writer to have courage to continue with his work on special energies after his morningwalk.  Maybe some day, he would discover us ?     My wish to write again, became his wish to write again and otherwise.   Where to write about ?  About the ones who comit suicide  on earth ?  Some of them exausted themselves on earth because they had to many good intentions towards to much people...they recovered more quickly the the ones who spent a life complaining about their lives.  Sometimes they didn't cure at all.  A lot of people who had died and who were no suiciders, in fact were suiciders on a long time basis.  They could cure spiritually as well because it wasn't always there fault that they didn't discoverd the role of structures and people and emotions in their lives.
   Sometimes we in the afterworld supose that the afterafterworld can guide some energy from the ones with less energy to the ones with not enough energy.  I think I'm not ready for that job jet. I had to many experiences giving my energy away for free in my lifetime...maybe it never was my decision...and maybe the decision was taken above my head. 
 To change energy seemed to be to me a far healtier proces then only profiting from someones stock. It means learning to express yourself and act in the commun interest I think.  I means recognising ones limits and possibilities in the total picture of connections.  In the afterworld those who can give advice, do not have to suffer any more by taking over the sorrow of others.
   I discovered that the more people were victims of fear and not-knowing, the more they were influenced  by negative ideas.  The negative influence of pastaways who did much damage below, lived after them, but could not come back.  Only the positive could come back.  It really was encouraging.  The meaning of life, in fact was that everyone should learn how to get really 'strong' and 'good' in order to learn how to be able to be a good advicer in the 'hereafter'.
If you didn't discover the truth about your own life, you would return to the pure elements of nature, without being aware of who you in fact were.  The meaning of life was, is and shall thus be of preparing yourself for afterlife, each in ones own way...whether that is cultivating tomatoes or writing, it can have the same result.  Life is not only transmitted through genes, but also by means of air and light and waves and the rest of nature's transport.
Life can be passed on, not only genetecally, but also by the elements in nature unther the form of energy...if it had gained the power to do so.  Important to know was that one always could be present in the dimmension you left...not only genetically...but also in the elements you fell apart in.
Even past, present and future were one and for some in a large extent for-feelable.
            From my new kind of feeling I could pas this to the writer that I cared for almost half of a century (even when I was alife).  He had read a few of my novelles.  I could help him finish his search...and I proved  him that only 'the good' , the source of everything could return.  Because I knew he still needed prove...so I helped him.  He knew that 'nothing' could not existed...because everything always tends to explode when it is equal or near ZERO...something without contence cannot exists, meaninglesnes cannot exist. The smalle something gets the more pressure is exposed on it.  This is the same for stars as for human relations.

 He knew that the electrons were the undestroyable brics of everything.  He knew a lot about the elements  eand the game of electrons with their proton and neutron charged atomnucleons and their condition of indifferent equilibrism.  Whenever he was studying I helped him reach the symbolism behind al those laws.  He was enormously interested in the things of science.  He realisied he always met the right persons and read the right books to help him answering the links between life and dead.  He found out that with every end of something fysical, chemical,...)the consciousness of those elements  moved to the not yet vanished elements...because the wisdom of the original composition did not have to disapear.  Thus physics and chemics became biology, because the main law of life is that everything is an evolution to more and more consciousness.  The first cells die without beiing able to multiply themselves. 

The consciousness of those cells came as a kind of energy 'visiting' the folowing cells  that still had a classical living string with nature ...in those days when there were not yet organisms thar could move independendly.  The consciousness of the 'dead' but not 'dead' material (who was transformed in another kind of matter) came visiting  the new still living cells giving them 'advice'.  Those visits let to cells beiing able to DIVIDE themselves...which let to biological reproduction , the first independent organisms and a consciousness that became more the just the sum of the elements and combinations it was build of.  Nature was trying to teach us, that in order to survive you had to learn how to divide.  Then came the step from animal to men...from looking to things to thinking about things.  Men build relationships in their tribe, later their village, their town and so on.  On a graveyard in a village you can see the amount of combination life used to use to guide the game of attraction and repulsion, of equality...to always filter passed and present.
Poverty, wars and natural disasters have intervened in this 'wanting to be of beiing'...they must be prevented because they disrup things on a certain level.  We have to get aware of this. 

 43.inner communication

the way our mind works in a spiritual way
Wish I could write this in every language and dialect ; each with it's own charm.  'Charm' is already French...we are one big family with the same roots.  One morning, a million years ago, 'African Lucy in the sky with diamonds', saw the sun rising in the east and went to Asia.Then people followed the sun towards the West, and discovered Europe and America
Everything is always on it's way to expression.  Nature, since the very beginning worked endlessly on a system of reproduction and finer and finer communication...not only bussines-communication.  People learn to express who they are and what they have with each other.  In order to understand themselves they have to observe how their mind works.
The system even works without words and has many different forms of expression.  Everything is experience and expression.
The most difficult or complicated experiences will have to sink to the bodem of the river of life...in order to keep on feeling strong enough to continue ones road in life.  On such moments we can think positive again... on such moments we can write again for example.  The muse is then bigger then the a-muse.  One must always pick the best words to express something; when one writes a birth card to a new born one does not put on it : 'welcome to the world, come and collect your scars'.
If we really discover the beauty in ourselve, no one ever shall go and fight wars or nobody will get emotionally hurt.

getting closer to the mysteries of our mind…and getting enthousiastic about life again.
T O O L  S
Zie http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be  studie bijzondere energie onder andere via stories

44.Hello Humanity,

Do you remember how we, long before the chicken and long before the first eg and the first atom...how we lived together as one energy in one smal basic point ?
Our home was a tiny bit bigger then zero...and almost aproaching 'zero'...would certainly mean 'exploding', the 'big bang'...because something without sense, without meaning...without containence...cannot exist.
Do you still remember how our bog-ore form of life started billions of years ago ? 
As pure radiation we easily didn't believe in death, not in zero and neither in ghosts.  We just were full of energy, full of radiation, we just were light that for ever slowly met heights and downs, progressing and retarding, maybe once again worked at the creation of the first atom of matter.  We just couldn't say no to our growing desire of consciousness...after our galaxy had colapsed into one point again on a previous occasion.  As bundeled light we could feel each others experiences and through the grandparents  of electricity and magnetism we once again began a new adventure. 
            We created the earth in very conscience manner.
The first ten seconds after the big-bang indeed were the ejaculation of all ages...you still repeat it from time to time.  Even after we had created our earth, our supereg...the work was not over yet.  We had to form cells and organisms...and the human beiing. 
The beautiful documentaries we make of this evoluation coincidence with an age  that the struggle for possesion of raw materials and markets once again threatens the very existence of our kind.  Some politicians try to hide this and they say that it only is a battle between races, languages, religions and nations.  They are so afraid of losing their place in the sun, that in the proces of submission of reason and human imagination they try to keep on ruling by showing how gut butchers they are. They are becoming anachroncic.  We should distilate a comon wisdom from all experiences of the past. What keeps us so divided?  We can explain live without having to kill each other because we don't agree in our visions upon life and death ?  We fall apart in matter and radiation after our death.  Radiation created matter and we remain radiation in the end...with it's own kind of consciousness.  We also keep on living through our genetical connections.  We are all together one enormous composition. Each generation we try out new formulas, new compositions...to get rid of our negative emotions more and more.  'Existing' is completing each other in various ways.  The more we use our talents the more intense the radiation we leave behind will be.
As long as we do not make ourselves nervious we don't make the ones we love nervious...to be continued

45. Même toi et une petite communauté peut sauvgarder le monde
            Il ya maintenant dix années que j'écrivais les mots suivants  :
"La paix viendra dans le coeur des gens avec l'esprit honnête.  Péservez le monde de déstruction et guidez les gens vers des vies meilleurs.
N'oubliez jamais que le monde est indivisible.  Il n'ya qu'une vie et un monde, prenez vote résponsabilité et vie le plus intense que possible.  Soyez légère en guidant.  Allez vers les gens et parlez des joies à venir.  Ta place serais partout où tu te sentiras libre.
Observez, controlez tes forces.  Expliquez eux ce que c'est le monde matériel et la matière spirituelle.  La vérité est très simple.  La vérité se cache dans le passé, elle vie dans le présent et elle a besoin du futur.  Pourquoi on trouve pas assez de joie parmis beaucoup de gens ?
Les gens ne s'étonnent pas assez de qui il vraiement sont et de ce que ça veut dire cette vie qu'ils mènent.  Ils devraient être plus philosophes que matérialistes, ils devraient se poser la question pourquoi ils vivent dans un monde de richesse et pauvreté, guerre et paix, stress sur leur travail et chomage.  Mais il ya d'autres raisons pour le manque de joie...des raisons donc ont ne peut pas écrire encore et des raisons donc personne ne peut écrire."
            Quand je regarde ses mots de nouveau,fin de juillet 2006, je sais seulement dire que la paix peut venir dans nos coeurs le jour où les gens commençent réfléchir et agir pour faire de ce monde une place meilleure pour vivre ensemble.  Pourquoi nous laisserions la direction de ce monde dans les mains d'une petite miniorité qui l'exploite à la faveur du même miniorité ?  Pourquoi on serait obligé à ne rien y faire et à regarder comment le monde se détériore de plus en plus ?  Ceux qu'on voit d'habtitude se donner leur mains 'importants' ou buvant quelques chose derrière leur grands tables de négociation en préparants leurs guerres et en présentant eux-mêmes comme les sauveteurs de la race humain en effet sont les mêmes qui nourissent la misère du monde contemporain.  Ils empêchent les gens d'avoir un travail util et les gardent dans une sorte d'esclavage moderne.  Ils controlent les états et les compagnies et maintiennent un pouvoir énorme sur nos vies.  Ils controlent la grande partie des media et il continuent à écrire leur propre version sanglante de l'histoire.
            Et nous-autres alors ? On accepte les cent manières dont eux il controlent nos vies.  Quand est-ce que la majorité d'entre nous comprendrais  que la condition de ce monde est le résultat de notre inconscience et notre refus de changer quelque chose...ont leur donne presque carte blanche pour faire ce qu'ils veulent.  Est-ce qu'on va tolérer qu'ils continuent à mentir sur ce que c'est en réalité la liberté et les valeurs humains ?  Non, on va plus nous laisser faire...et nous...ça commence avec toi-même.
            Quelles sont les raisons pour lesquelles  on n'a pas assez de courage sur le plan personel et social ?  Si ont veut savoir d'où  nos émotions négatives viennent et qui nous sommes...on ne devait pas aller le demander uniquement dans les temples des nos différents réligions.  Si vous aimez à lire  les anciens textes alors lisez les en étant conscient que les gens qui ont écrivés ces textes étaient un produit de leur temps et qu'on doit trouvé notre chemin propre à notre temps.
Les réponses philosophiques et la foi ont les peut trouver aussi bien dans la science  et souvent dans une certaine façon il ya pas de contrediction entre la science et les aspirations d'une vie éternelle.
En effet on peut commencer notre recherche sur le sense de la vie par nous réaliser que quelque chose peut simplement exister si ça a un sens.  Pourquoi ?  Parce que quelque chose sans forme ne peut pas exister...tous forme de matière qui veut prendre une espace  qui approche ou veut s'égaliser avec 'zéro'...explose.  C'est juste comme le big-bang (ou les big-bangs) de l'histoire de l'univers.  Trop de pression sur un point fait exploder tout dans le monde mikro autant que dans le monde makro...n'importe comment on définie nous même ou dans quelle stade on était : étoile, atom, cellule, même nos propre relations...trop de pression rendent des nouveaux evolutions possible...quand ses evolutions improuvent la position de la vielle position...on dit que quelque chose a une sense.
            Les lois de la nature ont developées les conditions idéales pour que la vie biologique vraiement demarerait.  Après le big-bang il n'y avait vraiement pas quelque chose qu'on pouvait 'toucher'. La matière existait seulement comme différents formes de radiation(entre eux nous nous touchaient dans notre forme primaire aussi vous pourriez dire).   En Néerlandais le mot pour 'radiation' est 'straling'...quand quelqu'un est heureux on dit qu'il nous semble 'stralend'.  C'étaient les lois et les essaies de la radiation qui ont produit la première atome et après  les planètes et les conditions climatiques favorables à créer la première cellule etc... .  C'est vraiement une histoire formidable que chacun peut rechercher pour soit-même.  Alors,la prochaine fois que tu te promène dans un bois, réalisez vous avec quelle vitesse la terre sous tes pieds voyage dans l'univers dans la direction dans laquelle elle a été poussé il y a 15  milliards d'années.  Tout ce passé étonnante, toute cette sagesse les premières cellulles  ont atteint avant d'apprendre comment se diviser pour rester en vie...tout ça continue d'exister au moment même que vous lisez ces mots.   Quand nous mourons un partie de nous deviennent des minnérals etc, mais la radiation quitte nos corps.  L'étude de la façon donc nous observons et quelques expériences personelles je ne préferais pas nommer 'mysticals', aussi bien que certains études  scientifiques m'ont ammené à croire que nos vies n'ont pas simplement un sens social...mais aussi que sur le plan personel on interact pour créer les conditions qui nous amènent plus proche de notre ame.  Notre ame, non pas seulement les pieces d'héritage genétique des premiers cellules...mais l'essentiel qui vraiment fait de nous ce qu'on est...peut-être c 'est notre radiation constament enrichi pendant ses derniers 15 miljards d'années.
            En effet, n'est-ce pas tous qui existe une âme ?  On voit 'Dieu' comme l'idéale person abstract qui controle tout, mais en effet le but de notre évolution est à faire travailler le monde d'une façon qu'on peut vivre en paix matériellement pour avoir plus de temps à comparer les différents façons donc on donne une significtion à nos vies.  A quelqu'un qui croit dans la réincarnation on pourrais répondre que la chance que quelqu'un réapparaitrais dans les mêmes conditions...pourrais durer quelques milliers de big-bangs par exemple ...ou qu'on était déjà la comme des pieces divisées dans tous les vies qui ont vécu devant notre existence comme telle.  On est une mix, mais le navigateur dans nous même devrait toujours suivre la ligne de son coeur, pas la ligne de combien d'argent en plus on peux gagner ou comment on peut se revencher sur quelqu'un.  On devait tous essayer de surmonter nos différences philosophiques, réligieux, sociales et nos émotions negatives basées sur n'importe quoi qui c'est passé dans le passé et on devait oublier notre histoire sanglante et ont devait recommencer en mettant le focus sur le présent et en voulant des bons choses pour notre future.
            La matière et l'esprit ont toujours été une.  La matière était de l'energie et l'energy veut toujours dire la possibilité de création et evolution.  Même en essayant de détruire l'energie on n'obtient qu'un changement d'énérgie.  'Le sens de la vie' est quelque chose qui a toujours existé.  Le voyage de nature à la culture humaine a été tres long.  La matière contiens de l'energie qui a préparé le dévelopement de l'energie spirituelle...ou bien la matière originelle était toujours la totalité d'énergie collectée entre deux big-bangs.  La première signification de la vie est d'abord le cultivage de matière spirituelle.  Tous les forces comme temperatures, distances, vitesse, pression et temps, tous les mouvements d'atoms et cellules...tous servent la croissance de l'énergie spirituelle.  Ca a toujours été comme ça.  Notre esprit n'est pas seulement composé des electrons de tous les cellules de notre cerveaux mais de tous les atoms des autres cellules.  En effet on peut dire que tous nos cellulles ont une conscience spécifique. 
            La question 'qui sommes nous'peut être reondu par 'd'où est-ce-qu'on vient.  Cette question n'est plus une monopoly de la réligion.  'Religion' vient du mot 'relier', faire des combinaisons.  Des combinaisons entre les sciences et la philosophy, les politics et la psychology nous aide à mieux comprendre le vrai sens de nos vies.  La 'foi' peut être basé sur un ri magnifique ou des mots bien utilisés ou sur la musique...la réponse sur la question 'sens de la vie' n'est pas uniquement intellectuelle. En effet ceux qui se demandent trop s'il y a un Dieu ou pas, se préoccupent avec la question suivante :'Est-ce-qu'il ya une energie qui a  moins ou plus de conscience et pouvoir  que nous...et est-ce-que cet energie n'a pas du faire le voyage entre radiation, atom, cellule et nous pour atteindre ce conscience ?  Quelle sorte d'énergie est-ce-qu'il ya present avant le big-bang ?  Est-ce que c'est l'énérgie enrichi du big-bang avant ou est-ce-que c'est toujours la meme point de départ ?
Avec le mot 'Dieu' on veut simplement expresser le désir de plus de conscience...et ça c'est le but de toute l'evolution en effet.  

Il parait alors que la création d'energy éternelle toujours recommence avec ne pas vouloir être personne ou rien...tous les deux des choses qui n'existent pas.  Ca veut aussi dire que si quelqu'un meurt celui -là reste ou peut prendre la forme d'une energy dont on ne sait pas beaucoup...même si on sait beaucoup sur la 'radiation'.  'Radiation' est donc originellement la combinaison de tout  les formes d'energy qui existaient dans un cycle entre deux big-bangs et qui veut commencer de nouveau ou faire quelque chose de nouveau.  Est-ce-que c'est Einstein et d'autres et leurs livres et héritage ou bien est-ce que c'est la radiation parmis nous qui me font conclure tout ça ? 
Who knows...both probably ? I believe.  Quelque chose qui dit 'il  ya 'plus' dans la vie'c'est déjà assez...il faut pas vouloir prouver.
C'est uniquement pour les curieux et ceux qui en ont besoin des preuves. Plustôt que rester divisés entre croyants classiques, croyants nouveaux et 'incroyant'(ça n'existe pas, car ça a aussi une forme) et tous leur subdivisions...il y a assez de questions pratique pour résoudre dan ce monde.  Pourquoi il n'y pas une système pour gérer la société qui rends impossible ce que personne ne veut : ignorance, guerre, pauvreté, faminne... ?  Pourquoi les relations humains souvent fournissent beucoup d'angoisse et chagrin ?  Dans une seule question :  'pourquoi l'humain a-t-il autant de problèmes avec des mots comme 'dieu, mort, histoire, argent ou valeurs comme amitié, famille, plaisir, désir,... ?  Je crois que pour un part c'est parce que il me semble que nos observations sont souvent troublés par nos émotions négatives...parvenant de nous même ou d'autres.  D'une autre coté c'est comme peut-être même devant l'ejaculation etc il y a déjà un effort et une conquerence entre des différents genes...qui même font des coalitions...comme si notre passé cherche constament à prolonger le future dans le présent...ne voulant pas devenir 'sans signification'...mais toujours àla recherche des lessons voulaient apprendre mais n'ont pas pu terminer.

46. http://fotofilosofie.skynetblogs.be   mes mots, samen met fotografe T
Zie ook facebook  Fotofilosofie

47.het lijkt soms of het verboden is van verliefd te worden
Zie http://achjadeliefde.skynetblogs.be                                          
Als ook voor  48.Tijd, relativiteit en liefde

49. Voor Nihilisten :    de tegenstelling tussen Athëisten en Theïsten is compleet achterhaald : stick to one fact ENERGY !  Philosopher sur base de contradiction entre Atheist et Theist, c’est devenu inutile : partez de des science objectives et subjectives,                                      mais surtout du mot clé : ENERGIE

50. Filosofisch Nawoord  Mooi zo, we kunnen weer wat schrijven. We, de complexe, maar oh zo eenvoudige eenheid van geest die dit neerpent. Alles van uit het standpunt dat ook diegenen in wiens leven je verwikkeld zit, je leven voor een stuk bepalen. Daarom ook die we, van de eerste zin. We zijn een telepatisch geheel van verbanden en gevoelens en inzichten die aan kwaliteit werken. Met wat we al schreven namen we reuzestappen, ik, diegene die het opschreef, heeft altijd wat voorsprong en achterstand tegelijk. Achterstand, qua niet altijd volledig direct de zielswereld van anderen te begrijpen, voorsprong omdat, eenmaal ik die door ervaringen begrijp, ik een grote inhaalsprong maak. Voor elke nieuwe aanzet tot analyse, lijkt het als of de droomwereld van 's nachts niet genoeg is en de dag korte rustmomenten telt waar alles overwogen wordt.
Een soort Passing It All -PIA (een overlopen van vroegere informatie over toestanden en axioma's met de huidige fasen en mogelijke projekties naar de toekomst toe). Voorsprong ook vooral vanwege allerlei inzichten op alle domeinen van het leven, abstrakt of concreet en de uitingen hiervan op velerlei literair en ander gebied. Zie alle linken op 'voortijdig testament skynetblogs' en vertakkingen ondermeer naar fbook plus mijn tabel 'TOOLS' hulpmiddelen van de menselijke geest. Bovendien moet je qua spiritueel-psychologische dingen in je omgeving een aantal mensen kennen die symbolisch verwant zijn aan diegenen die de schrijfer kent.Zie ook de symboliek uit het kortverhaal 'Er was dus toch leven na de dood' Om de bovenstaande alinea te begrijpen, zijn al die inzichten en bijvoorbeeld professor Carl Jung zijn symboliek van de droomwereld niet voldoende. Om een beetje te kunnen volgen moet je er van uitgaan dat materie en anti-materie één zijn en moet je de symboliek van het objectieve wetenschappelijke aanvoelen. Spoken bestaan niet, want iets zonder vorm kan niet bestaan, wat zinloos dreigt te worden, kleiner of gelijk aan nul, neemt andere vorm aan. (Zelfde principe van de bigbang, waarna straling, fotonen, atomen, moleculen, planeten...cellen, xx, celdeling, organismen... wij.)Het ei was eerst, niet de kip. Al deze dingen die van het micro-niveau vertrokken en vertrekken (en eigenlijk vanuit uitwisseling met anti-materie) hebben ook macro-vormen. Zo heb je niet alleen het individuele bewustzijn van een cel, maar ook van een individu, groepsbewustzijn, collectief bewustzijn...op onbewust, onderbewust, bewust nivo.Zo heb je ook op sociaal vlak de reis van clans, families, stammen, feodaliteit naar moderne maatschappijen. Zo heb je ook de ontwikeling van het individuele bewustzijn, niet alleen via schoolse kennis opdoen, maar ook via tal van vormen van relaties, zakelijke en andere. Iedere soort relatie heeft dan weer een aantal schakeringen...die teruggaan naar vorige generaties en er voor een stuk verdere ontwikkelingen of reacties van zijn. Zonder een praktisch concreet iets, bestaat geen theoretisch iets en omgekeerd is ook waar, net zowaar als er geen materie zonder anti-materie is. De positief geladen protonen bijvoorbeeld zijn negatief geladen in de anti-materie.Alles was straling in de beginne en eindigt bij straling...maar eindigen kan niet, omdat energie onvernietigbaar is, en andere vormen aanneemt. 'Is er een energie die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om eenzelfde of vergelijkbaar bewustzijn met het onze te hebben' ?, zou men zich kunnen afvragen.Daardoor kom je nogal vlug uit op het beperkende pad van de godsdiensten...die weigeren van de linken tussen wetenschappen en andere domeinen te zien. Wetenschap weigert dan weer van de linken met zaken zoals telepathie te zien...terecht soms, want er bestaat veel gezweef en gezever op 's mensen evolutietocht. Laten we aannemen dat al het goede dat mensen ooit deden door de levenden als straling ontvangen kan worden, indien ze zich niet emotioneel bezwaren. Materie is zwaarder dan eterie (straling) en deze laatste is één in de wisselwerking ermee.  Het emotionele zware, zou men moeten ontgroeien en dan meer in rust door het leven gaan, maar de wegen van de genetica en de uitwerking ervan zijn ondoorgrondelijk. Het kan goed zijn dat mensen die op emotioneel vlak rust gevonden hebben, deze toch nog verlaten voor het dieper begrijpen van het spirituele via het emotionele.  Materie en anti-materie zijn één omdat stof alleen niet kan bestaan en het spirituele ook niet zonder inhoud, zonder stoffelijke vorm kan. Onze lichamen stralen het al uit, alles en iedereen is beiden een beetje, zoals een man ook vrouwelijker aanvoelen en denken heeft en omgekeerd.Alles is een zoeken naar aanvulling en uitwisseling daarom, binnen de grenzen van wat mogelijk, wenselijk en dragelijk, dus mogelijk is. Een eicel bijvoorbeeld, heeft een automatisme waarbij van zodra er 1 zaadcel binnen is een aantal chemische e.a. reacties gebeuren om meerdere 'bezoeken' te blokeren.
Omdat het fysisch en tegelijk spiritueel zo in materie en anti-materie gepland is ? In welk verhalen zit je momenteel ? Hierover moet je eens goed mediteren. Wie zijn al die mensen die je van nabij of verder kent. Begin misschien bij diegenen die je meer van nabij kent. In welke verhalen zitten zij en hoe sluiten deze verhalen op de jouwe aan. Doorloop de momenten dagelijks die rust of onrust brachten in jezelf en probeer uit te vissen wat je ergert en deze ergernissen te overkomen door je in te leven in wie de andere is door dingen die je samen met hen doet. Probeer ook de angels in de levens van anderen te dedecteren. Je zal merken dat iedere diepere vraag die je je stelt in het dagelijkse leven geleidelijk, al dan niet abrupt langs dingen en mensen in de buitenwereld om, een antwoord probeert te geven. Soms zullen de verschillende delen van je ego daar verschillend op reageren en moet je hier tijdelijk een houding van onverschillig evenwicht tegenover aannemen...totdat door de kalme, rustige overwogen daad en het duidelijke spreken alles helderder wordt en je omgeving weet dat je van uit een innerlijke rustige kracht spreekt. Of je daar in dat punt kunt blijven, hangt af van de dingen die je met mensen aangaat. Sommigen hun taak is het van mensen met een te vaak verstoorde innerlijke kalmte te begeleiden...anderen hun wezenlijke ik verandert gewoon dingen door, zelfs zonder in de gewone betekenis van met mensen om te gaan. Projekteer niet te veel in de zin van 'het zal zo moeten zijn of zo moeten worden'. Alhoewel er vele dingen vast liggen, heb je ook telkens de keuze om bepaalde richtingen uit te gaan en daarmee verbonden de paden van een aantal mensen te kruisen. Veel hangt ook af van wat er in het verleden werd aangegaan en al of niet afgesloten...en dat limiteert enigszins het heden, zeker als je niet bij je innerlijke rust geraakt, vanwaar de voor jezelf meest gunstige ontwikkelingen vertrekken. Ondanks vele kritieken die je zal tegenkomen, bevindt men zich als men vanuit kalmte denkt en voelt en handelt in een voor jouzelf sterke positie. Als men zijn eigen onvoldoende liefheeft, zijn talenten onderschat en teveel connecties van uit een verkeerd ingeschat verantwoordelijkheidsgevoel aangaat, in zware emotionele kringen blijft vastzitten, zal men niet de juiste mensen aantrekken om bij je innerlijke rust te blijven...alhoewel het dan wel de juiste mensen zijn...aangezien je je op een bepaalde frequentie van zijn bevindt. Streef naar hoog inzicht in het wat en hoe en waarom van de dingen.  Zou je, zoals ik, je kijk op de wereld gewoon via blog vorm doorgeven of er een literair filosofisch werk rond schrijven ? Film maken, markten mee doen, lezingen geven ?  Een soort testament, zoals het oude en het nieuwe testament, geschreven van uit de inzichten van toen, maar nu weer anders, in een poging het hele leven te verklaren aan de hand van essays, vertelsels en poëzie.  Voortijdig, omdat er wel altijd nog zal geschreven worden en de evolutie verder gaat.  Niet meer met de woorden van toen, ‘de Heer die ons geschapen heeft’, al blijft ‘in den beginne was het woord’ een echte kanjer als openingszin. 
51.Licht op ons leven Er bestaan enorm veel mogelijkheden om te leren begrijpen waarom ons leven ons leven is.  De wetenschap kan ons evengoed nauwkeurig uitleggen hoe een cel van bijna niets een mug werd als diezelfde wetenschap ons kan verklaren hoe ook wij langs gedeeltelijk dezelfde wegen straling, atoom en cel en… werden. ‘Werden’ is hierbij een verkeerd gebruikt woord, want we zijn nog altijd onze oorsprong. De ‘oorsprong’, de enen zeggen ‘god’, de anderen ‘goed’, nog anderen ‘het woord’…wetenschappelijk gezien is de oorsprong het ‘niet niets willen worden’(een ruimte die een ruimte kleiner of gelijk aan nul wil innemen ontploft.  Energie zet zich bovendien altijd om in een andere vorm. Ook over de rol van de geschiedenis die grotendeels aan de evolutie van de economie gebonden is, kunnen we in dit achtste jaar van de 21ste eeuw enorm veel vernemen.  Mits een op het positieve, het sociale gericht uitgangspunt, kunnen we daar een enorm klare kijk op ontwikkelen. Licht op ons leven dus.     ‘Licht ons leven op’…kan ook, maar neemt ons hele gezamenlijke leven met onszelf en anderen in beslag.   Uit welk godsdienstig of filosofisch of psychologisch werk je ook je inspiratie haalt, de echte waarheden zoals ‘doe een ander niet aan wat je zelf niet graag hebt’, zijn eerst ervaarbaar in je leven zelf.  Veel van wat er in ons leven gebeurt, is een onvermijdelijk vervolg van wie aan ons voorafgingen; net alsof allen die onmiddellijk aan ons voorafgingen ook nog ergens meedoen in dat dagelijkse theater waar we onze rol in te spelen hebben, of we nu willen of niet.   De holbewoner uit de prehistorie heeft nooit een computer gehad.  Zonder de holbewoner waren wij er ook niet geweest.  In feite heeft de holbewoner ook zijn stukje computer, hij heeft er hard genoeg voor overleefd. Er  zijn nog andere vormen van overleven en doorgeven.  Indien de huidige big-bangcyclus weer tot een onder druk kleinst mogelijke punt zou inklappen,dan zouden we weer mineralen en straling worden en dan begon alles weer opnieuw, gemaakt van materiaal en straling die ooit de onze was. Ergens op één van m’n blogs, formuleer ik de vraag naar oorsprong als volgt :  “Is er ergens een energie die een met ons vergelijkbaar bewustzijn heeft en die heel de weg van straling, atoom en cel …niet hoefde af te leggen om aan dat bewustzijn te komen” ?      Ik denk van niet.  Zoals alle planeten en electronen rond een kern draaien, zo draait het zijn of niet-zijn gewoon rond het niet aan nul gelijk willen worden…inhoudsloosheid is geen optie voor de materie die we zijn en wie we nu zijn verdraagt ook al niet teveel druk voordat we doordraaien…nee, kleiner of gelijk aan nul, gaat niet op.  Als je dreigt van honger om te komen, doe je er alles aan om weer te eten, want anders benader je de nul.   Als je je relatie omwille van welke redenen dan ook wil redden, ga je een deel druk wegnemen voordat je beiden ‘ontploft’. Je kan natuurlijk scheiden, maar of dat dan de druk wegneemt is de vraag als je niet door hebt in welk ‘stuk’ je speelt en waarom.  Gewoonlijk verhuist de druk dan mee door naar een andere ‘opdracht’.        De wetten van de natuurkunde werken ook in het psychologische door men dunkt.   Licht ons leven op.  En het spirituele dan, hetgeen dat verder dan het biologische leven reikt  ?  Hoe kunnen we daar ons licht laten op schijnen via al wat we kunnen weten en meemaken en voelen ?  Dat, waarde lezer, is waar ‘ons leven oplichten’ om draait.  Hoe goed je daar in bent ?  Je kan dat veel of weinig, te weinig of teveel zelfs.  Hoe bekwaam je daarin kan worden, heeft te maken met de mate waarin je je negatieve emoties overwonnen hebt en hoeveel kennis je bereid bent om op te doen.  Hoe sterk je daarin bent heeft dus ook te maken met de mate van filosofisch, daadwerkelijk verzet dat je tegen bepaalde alles overwoekerende meningen en maatregelen kunt opbrengen of nog kunt opbrengen.  Het heeft ook te maken met de echt religieuze, niet godsdienstige betekenis van ‘geloof’.  Geloof in het leven en de oneindigheid ervan.   Oneindigheid in de wetenschappelijke en menselijke betekenis ervan.  Ook dieren kunnen  theoretisch na de zoveelste big bang cyclus wel ergens op een planeet opduiken en met wat  ‘geluk ‘ kan er uit de oermaterie waar wij ook deel van uit maken  misschien weer een soort ‘mensdom’ ontstaan. Het belangrijkste uit heel het gebeuren dat ik hierboven schetste, blijft echter het ‘hoe’ dat we er met z’n allen en individueel dagelijks in slagen van ons leven ‘op te lichten’, hoe dat we in onze woon en werkrelaties ageren om ons net die inzichten bij te brengen die we nodig hebben om te begrijpen wie we zijn en van welke wegen we komen om die dingen te doen en zeggen die we doen en zeggen en zullen doen en zullen zeggen. Iedere nieuwe dag in ons leven is gebaseerd op al diegenen die we ontmoeten en op alle informatie die we hebben opgedaan…die komt dan bij mekaar en resulteert steeds weer in nieuwe gedachten en woorden en daden.  Zelfs zonder dat we praten is er op een bepaalde manier wel een soort uitwisseling tussen mensen.  Die uitwisseling zal zich al of niet in woorden en daden vertalen, maar wel altijd ergens sporen nalaten die in toekomstige ontwikkelingen toch via gebeurtenissen en woordgebeurtenissen aan de oppervlakte zullen komen.  Zelfs ons innerlijke wensen speelt hierbij een belangrijke rol.  Schrijf ik dan de ‘godsdiensten’ af, zal je vragen  ?  Je gaat mij niet horen zeggen dat er absoluut ‘geen energie-punt’-‘nul’ is met een bewustzijn dat geen Einsteinachtige of Darwinachtige evoluties nodig gehad heeft om te ‘zijn’…maar zelfs dan is het belangrijk om aan te voelen of aan te kunnen tonen dat zo’n energie buiten proporties buiten ‘scheppen’ ook ‘richten’ kan…en dat ‘richten’ hangt zéker van ons af…van ons en ons geloof…wat de cirkel weer rond maakt natuurlijk.  Dit soort filosofisch willen begrijpen werd alleen maar mogelijk door kennis op te doen en om te gaan met mensen en hun verhalen die al van zover kwamen en steeds maar doorgaan…op evenwijdige of andere kruisende paden.  Echt verstaanbaar worden deze inzichten in je eigen leven en dat van anderen.  In het verhaal van de kleinzoon die zich nog steeds afvraagt hoe z’n grootvader was toen hij in het verzet tegen de oorlog in een kluwen van hem omringende tegenstellingen zat.   In het verhaal van al die mensen wiens liefdesleven zich soms aan sommige van die liefdeslevens van vóór hun tijd probeert te ontworstelen.  In het verhaal van alle mensen die opkomen tegen kortzichtigheid en onrechtvaardigheid.  In het verhaal van zij die alle dorpen en steden bouwden, in het verhaal van hen die zorg dragen voor productie en vooral zorg om mekaar dragen.  Vele verhalen werden al in romans verteld.  Het verhalen van het echte zijn heeft echter ook z’n grenzen.
52 Het échte zijn Je ziet en voelt en denkt het overal, dat échte zijn.  De eend die in de regen met haar of zijn snavel op een tak in het water zit, is niet die eend die ergens droog zit te broeden.  Net als alle bioleven is ze op die of die moment altijd het meest actuele vervolg van een reis die al vóór het ontstaan van de eerste cellen begon.  Die cellen stierven af en konden zich niet door deling, door voortplanting vermenigvuldigen.  De energie die ze echter bij leven vormden bleef echter onder andere energievormen (golven, mineralen, vocht…)bestaan en begeleidde hen, begeleidde ons, tot in het nu en van daaruit over het einde van ons huidig heelal heen, bij de volgende poging tot het laten ontstaan van leven.    Dit uitgangspunt houdt in dat er geen leven mogelijk is zonder het afgestorvene, het vorige, dat als een soort intuïtie functioneert.  Niet alleen de overgang van de straling naar het atoom en de moleculen en sterren en planeten en het biologische leven is op dat soort onzichtbare ‘energetische wijsheid’ gebaseerd. De energie van al wat vóór dit moment van schrijven bestond, blijft bestaan en we zijn ermee verbonden zoals de radio(de mens) die wel speelt dankzij het feit dat hij in de stroomstekker (voedselketen)steekt, maar hetgeen hij laat horen hangt af van  het soort straling dat ‘radiogolven’ noemt af. 
Voor wat de inhoud van wat er uitgezonden wordt betreft, zijn het de mensen van de media die verantwoordelijk zijn voor wat ze met de info van de mensen en maatschappij rondom hen doen.         Die verantwoordelijkheid werkt trouwens in beide richtingen : als wij als individuen én als collectief niet tegen oorlog, armoede, vervuiling of honger ageren, zal daar in de media ook weinig om te doen zijn.  Of nog een voorbeeld : hoe meer trauma’s onze voorouders voor zich uit schoven, hoe meer wij het over een andere boeg moeiten gooien. Het échte zijn werkt dus zowel op een zichtbare, gedeeltelijk zichtbare als onzichtbare manier.  Je kan me nu zien zitten schrijven, wat ik schrijf komt langs vele kanalen en ervaringen tot mij, je kan jezelf het zien lezen…maar wat het met je doet en wat jij er mee doet, zal niet altijd geheel zichtbaar zijn.  Vanwaar komt die briljante creativiteit van onze geest ?  Stel, je wil aardbeien planten en scheuten gaan kopen; maar terwijl je de voederplank voor de vogels met de recentste broodkruimels verrijkt, overvalt je het idee om er ook een overgebleven aardbei op te leggen…op een dag kom je dan wel ergens wilde aardbeien in het bos achter je chalet tegen denk je dan met binnenpret.  De gedachte komt ineens, je hebt er geen vogel moeten voor zien poep lossen van op een tak.  Zo zit de ganse dag vol met van dat soort influisteringen die je niet met iedereen kan delen of  die toch zo moeilijk na te vertellen zijn; men zou je dan op z’n minst raar bekijken.   
 Een ander voorbeeld van één van de manieren waarop het échte zijn werkt is het meest wezenlijke aan ons : ons levensverhaal en hoe dat met andere levensverhalen verbonden is.  Een deel van de mensen die eigenlijk vrij ongelukkig zijn, heeft dat niet zozeer te wijten aan sommige negatieve emoties waar ze teveel blijven in vastzitten, maar vooral aan het feit dat ze van hun eigen vinden ergens ‘mislukt’ te zijn in het leven.  Je kent dat wel, die hardnekkige gedachten die iedereen wel eens heeft, zo van “had ik dat toch maar gedaan toen of dat niet gezegd, of dat zo niet geschreven…”.  Eigenlijk is dat voor een stuk verspilde tijd en ook weer niet omdat iets niet eerder een andere, meer positieve wending kan  nemen dan dat wijzelf en de tijd er rijp voor zijn; er ondertussen ons hoofd mee breken heeft als functie van dat leren te beseffen.  Je kan zoveel van het leven houden en er zoveel mogelijk willen over weten dat je daardoor met een berg aan uitdagingen zult komen te zitten.  Zo plots als champignons in de herfst zullen die uitdagingen onder tal van giftige en niet-giftige soorten op je weg komen onder de vorm van gedachten, personen, projecten… .  Als bloemen in de lente zal het leven je tegemoetkomen, je zal de passie van de zomer ontdekken, zowel als de nattigheid of de koude hun echtheid ervaren, familie van al wat je binnenin voelen kan. Laat ons nu even proberen om hetgeen de intuïtie van het echte zijn, ons langs de generaties door, probeert aan te reiken via enkele verhalen duidelijker te maken : Niets is 'echter 'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.  We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.  Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer. Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.  Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is.  Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.  Het kwade ook.   Positief en negatief vullen mekaar aan in interacties. De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets. Je kan pas observeren en reageren vanuit een evenwicht. Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven. Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logica der dingen.  Objectieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak. Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logica één maken. Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt. Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten. Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.  De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf. Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten. Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk 'zin'. De subjectieve factoren hadden ook zij niet onder controle. Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan. Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.        Wij allen zouden veel meer 'zinzoekers' kunnen zijn. Een zin die het leven en de dood overschrijdt. We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'. Reis.  Reis door het leven, blij en op  je hoede, niet alleen om lichamelijk letsel te voorkomen, maar ook om niet in de val van overdreven medelijden te vallen, daar er meer achter mensen schuilgaat dan we zonder levenservaring vermoeden.

53. Tracht naar objectieve kennis. Ach mens !
Weet je nog hoe we destijds lang vóór de kip en lang vóór het eerste ei en het eerste atoom, als alle gezamenlijke energie in één basispuntje samenwoonden ?  Ons huisje was het kleinste ietsiepietie groter dan nul...en bij het benaderen van niks zou het zeker ontploffen...want iets zonder zin, iets zonder inhoud...weet je wel...kan niet bestaan.
Weet je nog hoe onze oervorm van leven miljarden jaren geleden weer opnieuw...voor de hoeveelste keer... met componeren begon ?            We geloofden als pure straling nog stellig niet in de dood, niet in nul en niet in spoken.  We zaten gewoon vol energie, vol straling, we waren gewoon licht dat eeuwig langzaam met hoogten en laagten, vertragingen en versnellingen weer eens opnieuw aan het eerste atoompje materie werkte. 
We konden het gewoon weer niet laten...toen het heelal na onze vorige belevenissen weer tot één punt in mekaar was geklapt. Als gebundeld licht voelden we mekaars voorbije belevenissen en konden niet anders dan weer eens via de grootouders van de elektriciteit en het magnetisme, via de zijnsstroom van ervaring en kennis, weer eens aan een nieuw avontuur te gaan bouwen.
            We hebben dus op een ongelooflijke, niet zomaar toevallige, maar soms wel zeer bewuste manier de aarde ontworpen.  De eerste tien seconden na de oerknal waren echt dé ejaculatie aller tijden...jullie laten ze trouwens nog regelmatig in miljarden tonen nagalmen.
Maar zelfs toen we vijftien miljard jaren later onze lieveling, de aarde, ons superei hadden geövuleerd...was het werk nog niet af.  Er moesten celletjes en hele wezens worden gevormd...en ook natuurlijk  wij...de mens.  De eerste prachtige documentaires die we er nu over maken vallen spijtig genoeg in een tijd dat die wereld van ons weer eens aan de strijd om grondstoffen en bezit dreigt ten onder te gaan.  Sommigen onder ons proberen dat natuurlijk te verdoezelen en zeggen dat het een strijd tussen rassen, talen, godsdiensten en naties is.  Bang als ze zijn om hun plaats onder de zon te verliezen, maken ze er in hun proces van onderwerping van de rede en de menselijke verbeelding een bloederige bedoening van.  Ze slepen ons mee in hun achterhaalde praatjes.  Ze misbruiken soms zelfs de grootste wijzen die ooit onder de  mensen leefden.  Wordt het geen tijd dat hun onderdanen uit de gezamenlijke wijsheid tot nu toe een bruikbare, echt menselijke wijsheid distilleren ?  Wat houdt ons mensheid nog zoal verdeeld ?
We kunnen het leven toch verklaren zonder mekaar in de haren te vliegen...dan gaan we mekaar toch niet naar het leven staan in verschillende soorten uitleg over de dood ?  We vallen toch weer uiteen in materie en straling en straling...dat weten we nu toch...is een 'beginmaterie' met totaal onvernietigbare kracht...de bundeling van het al.  Bovendien leven we dan nog eens  naar de anderen of sommige anderen biologisch vertakt door omdat we nu eenmaal componisten zijn.  Iedere generatie opnieuw proberen we via de nieuwe formules die we allemaal zijn...van onze negatieve emoties af te raken.  'Bestaan' is dan ook mekaar op de meest uiteenlopende manieren aanvullen.  Eigenlijk zijn we miljarden persoonlijke versies van het "er zij licht in de duisternis"...van onze begindagen.  Alhoewel we onze beurt zullen moeten afwachten om te weten hoe het ons als zuivere straling zal vergaan...of die toestand dadelijk na de dood ingaat of eerst echt begint als het heelal weer één punt wordt...en we weer eens vijftien miljard moeten wachten om nog eens als een lichaam kunnen te verschijnen...wie zal het zeggen ?  Een beetje mysterie moet blijven.
Laten we toch hier op aarde toch maar ons best doen om 'echt' en niet 'zogezegd' mens te zijn...misschien wordt onze overblijvende straling dan wel rechtevenredig gelukkiger...energie die dan misschien weer door anderen kan worden gebruikt.  Misschien daarom dat we al eeuwen tot onze voorouders 'bidden'..., misschien vereist hun verdere groei naar bewustzijn ook onze medewerking...zoals dat bij leven al was.  Niet alleen het 'hier en nu' kan zalig zijn...die evolutie stopt wel nooit.
            Veel van wat er nu bestaat, kon men zich vroeger amper voorstellen.  De mensen die in de stammenverbanden van vóór de feodaliteit leefden, wisten weinig over hoe het leven als slaaf of pachter zou zijn.  Ook het omgekeerde is waar...want veel is relatief...wij beseffen maar al te weinig hoe veel slaaf we van deze op geldgewin gebaseerde maatschappij zijn.
Ons systeem staat of valt met het al of niet 'winstgevend' zijn van onze activiteiten.  Hetgeen trouwens niet alleen vooruitgang, maar ook achteruitgang en instandhouding van armoede en oorlog met zich mee bracht. Hopelijk komt eens de dag waarop ook de manier waarop we onze leiders verkiezen veranderd.  Waarom geen internationale verkiezingen in twee ronden bijvoorbeeld : in de eerste ronde zouden de bewoners van deze bol een programma van mensenrechten voor de hele wereld kunnen goedkeuren : recht op een deftig, ecologisch verantwoord en gestandaardiseerd inkomen voor iedereen, afbouw van legers en armoede,... .  In een tweede ronde zou men dan de dirigenten voor zo'n programma op projectlijsten in plaats van op partijlijsten kunnen kiezen : project werk, project veiligheid, project telecom...enz...misschien zou er dan ook meer omwille de kennis dan de opbrengst van zaken geregeerd worden.
            Wat nu onze overige, diepmenselijke 'problemen' betreft.  'Doe niet aan een ander wat ge zelf niet graag hebt dat U overkomt', lijkt toch zo geen slecht uitgangspunt.  Als je tegen die stelregel handelt immers, ontwikkelt zich een moeilijk te stoppen dominoreeks van acties en reacties die zelden in iets positiefs uitmonden.
Ook de liefde in al zijn gradaties is een prachtig instrument maar toch nog een aan die grondregel onderworpen iets.  Sommigen vinden zelfs dat als ze in hun leven 'maar' één of een paar partners hebben gehad, dat er dan 'niet veel in hun leven is gebeurd'.  Moet je in elk dorp van de wereld geweest zijn om iets van deze aarde te snappen...moet je de hele taart gegeten hebben om ze te kunnen smaken ?  Als je een vriend of vriendin, echtgenoot of hoe dat je die 'wie' ook noemt kent, en je wordt er niet nerveus van en je vult mekaar aan...prijs jezelf dan gelukkig...en volg de wegen van vooral het hart maar ook de rede en vraag om kracht als je die ontbeert...de 'intuitie' die bijna uitsluitend als een soort half verborgene in alles leeft zal je zo als een soort heilige geest begeleiden.  'Heilig', was dat niet een ander woord voor 'éénmakend'...de eenwording van straling (geest) en 'materie'...?  Blijf rechtvaardig en standvastig...zeker zolang we als mensheid al die wetten en het geld als ruilmiddel nog nodig hebben en rechtvaardigheid nog altijd niet de evidentie zelf is.
54 Afscheid van het zoeken Aan mezelf en wie dit leest : Het verhaal van een zoektocht naar de verschillende zinnen van het leven in zinnen beschrijven, kan je op verschillende manieren. Het verhaal van die zoekttocht hoeft zelfs niet beschreven te worden en een afscheid leidt telkenmale opnieuw nieuwe hoofdstukken in. Je kan je beperken tot het beleven van al die afleveringen in die eindeloze dagelijkse zoektocht, tot de woorden en andere ervaringen die je met mensen uitwisselt en in praktische of wezenlijke wijsheid voor jezelf en anderen probeert om te zetten. Indien je nooit in je leven de behoefte voelde groeien om ook iets met het geschreven woord uit te drukken is leven en beleven en interpreteren op zich al voldoende. 'Zoeken', al die domeinen in het leven verbinden, doe je pas wanneer de intensiteit van je leven te groot wordt. Schrijven is niet alleen een manier om iets daarvan in een bepaalde literaire vorm uit te drukken...het kan ook tegelijk een soort meditatieoefening zijn. Schrijven over een zo breed mogelijke zin van het leven of gewoon proberen uitdrukken wat het is, is niet alleen je concentreren en dieptes en hoogtes proberen aanraken, het is proberen vertolken wat ons bewustzijn is, waar het vandaan komt en hoe het in ons werkt, hoe het tussen mensen in het wezenlijke in eenieder probeert te bewegen.
Om de vraag naar het waarom van dit alles ook nog veelzijdig te kunnen beantwoorden, moet je een beetje een detective zijn, een filosofische speurneus hebben, een intuitie voor het spiritueel verbindende ontwikkelen. De zoektocht naar tal van inzichten, vereist niet alleen objectieve kennis van de wetenschappen, maar het zich bekwamen in tal van subjectieve vaardigheden en talenten zoals psychologisch inzicht en vooral naast op tijd een portie theorie, vooral veel praktijk.
Tal van moeilijkheden kunnen het proces van zingeving hinderen én toch tegelijk vooruit helpen. Psychologische inzichten aanleren is bijvoorbeeld zelden of nog niet mogelijk zonder confrontaties met al die mensen die het moeilijk hebben met zaken als hebzucht, jaloezie en tal van andere angsten en negatieve emoties. Mensen leren aanvoelen, begrijpen en vooral doorzien,je steeds bewuster willen worden van hoe de wereld in mekaar zit... is niet alleen belangrijk om met mekaar kunnen om te gaan in elke soort van relatie...het is tevens én belangrijk voor je eigen evolutie als mens én noodzakelijk om als samenleving aan een vooruitstrevend sociaal en politiek bestaan te kunnen werken. Uitgangspunt van het theoretisch punt van dit verhaal, is, zoals ik al in tal van essays en andere literaire vormen omschreef; het feit dat alles wat 'is' een vorm heeft en energetisch geladen is...spoken bestaan dus niet...hetgeen bepaalde spirituele energieën die niet wetenschappelijk aan te tonen zijn, niet uitsluit.
Het leven is een eeuwig verschijnsel, maar hoe dat in zijn werk gaat...valt niet helemaal via wetenschappelijke criteria te benaderen...hierbij kan de kunst ons misschien helpen...voor meer filosofische en wetenschappelijke benaderingen én een artistieke inbreng om deze te ondersteunen, verwijs ik u graag door naar een aantal van de voornaamste bijdragen op een aantal blogs dienaangaande : ( zie de linken). Wil je echt mee zijn met het op een diepzinniger manier observeren van de praktijk van het leven, is het geen overbodige luxe van een inspanning te WILLEN doen op het theoretische vlak...ook de kunst die dit kan voortbrengen is hiermee gediend.
Het geheim van het 'al' ligt bij wijze van spreken en schrijven en aanvoelen zowel in wat het verhaal van de kosmos voor en met ons tot stand bracht op micro en macro niveau, als ook, voor wat konkreet de boom betreft, zowel in het takje als in de wortel. Je kan filosofische wijsheden chronologisch proberen duiden, maar ook vertrekken van in het persoonlijke leven zelf. Uiteindelijk ga je een steeds bewustere manier van bestaan bereiken, waarvan de vruchten bijna onbeschrijfbaar zullen blijken in het dagelijkse en...eeuwige in dit leven als oneindig geheel.
Nogmaals, je kan deze intelektuele en literaire oefening ook overslaan en je gewoon concentreren op welke rol je meent te moeten spelen in het leven van anderen en in samenleving...hetgeen ook zal leiden tot inzicht in je zelf.
Misschien tot een volgend hoofdstuk of tot ze allen bijna weer voorlopig voltooid zijn.     Weer meer concreet bijvoorbeeld :

55. Epiloog, filosofie in de praktijk
Uit ‘de blogfilosofenElena wou het woord. “Ik denk dat mijn voorbereiding daar op aan sluit Aart.    In mijn bijeenkomsten met mensen met relatieproblemen, richt ik me soms rechtstreeks in gesprekken tot een ganse familie soms. Ik heb enkele van mijn meest geschreven vragen en opmerkingen aan mijn mensen opgeschreven. Jullie kunnen er direct of achteraf, zo niet via een volgende bijeenkomst op inpikken, van uit jullie eigen belevingswereld eventueel ?”
Ze beet tot bloedens toe aan haar nagels, je wist niet waarom, nog niet. Ze hield je af, wou eigenlijk soms geen kinderen, wist nog niet waarom. Je dacht haar te kunnen helpen, het overgeërfde leed door anderen aangedaan. Ze hield je af ineens, wou het gedaan maken. Naast de blije, zoveel enge dingen, had ze je toevertrouwd. Je dacht dat verbetering langs jou zou omgaan. Jullie hebben kinderen; allen heel gewild en iedereen die hier moet zijn komt er ook. Toch na meer dan een dozijn jaren samenleven plus drie jaar inloopperiode… Dook het vijandsbeeld nopens de dader van het aangedane weer op. Je was man en daarom ook dader waarschijnlijk. Eens een andere luisterende oren, de nieuwe schouder gevonden. Je merkte dat er iets was dat je niet wist. Ook materiële zekerheid telde wellicht mee, of toch niet. Je kan niet blijven met iemand die je de waarheid omtrent haar leven schetst. Tegen iemand die niet tegen je kalmte meer kan. Maar je kan in die kalmte niet blijven als je teveel wordt gepest. Kansen om het kwalijke deel van het instinctieve, de revanche… te overwinnen volgen. Je bent nieuw in dit spel, het neemt met jou een loopje…ook jij wil iemand anders. Iemand anders zonder altijd die zware problemen, ligt zeker op je weg.
Vergeet het maar, je zal het ganse scala van man-vrouw problemen over je heen krijgen. Je zal steeds maar denken dat aangenaam blijven voor mekaar de oplossing is. Je zal steeds maar hopen op een andere ware…en altijd voorouderlijk en eigen karma krijgen. Ook bij dezen in een relatie die je menen nodig te hebben om deze te behouden of af te ronden. Maar dat weet je nog niet, want je bent echt verliefd. Na de cyclus van begrijpen, loslaten, komt de essentie van de pijn via een voorval binnensluipen. Omdat je er niet alleen over moest schrijven, maar rollen speelt in het leven van anderen. Voornamelijk die stand van zaken wordt continu vereeuwigd en aangepast. Tot de mens, zoals een oude muur barst en een levensloop slechts schijnbaar stopt. De natuur kan je troosten, twee duiven komen aan het water drinken. Ach je bent soms zo moe van dit alles hierboven beschreven en van andere wereldtoestanden. Door je te veel gedragen als Hercules met zijn bol, van toen je kind was hielden oorlogen niet op. Je sloofde je voor te veel mensen uit in plaats van afstand te nemen. Ga nu maar eens af en toe rusten in de zon, ’t is weer lente. Reis in je fantasie naar een hangmat boven op de rotsen naast een waterval. De zee, niet te ver, maar op veilige afstand in de verte.Het licht dat nooit donker wordt, alleen maar ergens anders zijn kan… Of in je eigen of de andere anti materie. Omwille van de verhoudingen tussen kern en planeten…vergeet de mensen even. Licht dat altijd is, ook in de materie zelve…omdat materie ook ruimten heeft. Schep op tijd ruimte in je zelf. Je moet mij je daar zien door te slaan, in alle mogelijke soorten evenwicht blijven. Wat alleen maar kan door af te dalen af en toe in pijn ? Wat alleen kan door pijn als tragikomisch te beschouwen ? Wat de voorbije dag gebeurde, is altijd weer voorspel voor vandaag. Een stilte aan de familietafel van de oma, bijvoorbeeld, dan iemand die het ijs breekt. Peilen naar de toestand van het liefdesleven van anderen, met eigen agenda’s. Voorstellen doen om hen te motiveren het leven aan de zijde van een partner te delen. Vragen naar het waarom van het afspringen van de vorige poging.
Begrijpen dat men er best niet wil over praten. Het daaropvolgend begrip dat loonde, want er volgde een paar ontboezemingen over ’t geleide leven. Even voor het slapen, liggend in bed, zet alles op een rijtje wat kan gebeuren en moet, gebeurt. Aanleidingen en variaties genoeg die tot dezelfde resultaten zouden kunnen leiden. Veel hangt af of uitdagingen worden aangegaan en wat er blijft pruttellen…al is dat soms best. Wij zijn helers via ontroering, blijdschap, woorden, verbanden, beelden, confrontatie. Via onze innerlijke communicatie en ons leeg maken, vullen met al onze goede eigenschappen. We reizen met mensen met een nood aan mensen die hetzelfde graag gelijkaardig anders beleefden Voorbeelden genoeg.
Zij die een kind willen voorkomen door spiraal bijvoorbeeld, een bevruchting die uitgedreven wordt.Een nieuw gezond leven verdrijven, werkte dat niet nefast in je verdere leven ? Vroeg ik al menige vrouw (en man). Het kind na ’t spiraalgeval zou zich bij tegenwind soms niet gewenst voelen, gevolg ? Ondanks alle liefde die hem overkwam, blijven twijfelen en niet aandringen op behoud van eigen gen. Hoe meer bergen van dit alles, hoe meer tijd nodig om te rusten en berusten wetend dat ’t goed komt Als het meeste leed is geleden en men niet meer bezorgd is om de zorgen van ’t verleden. Alles je door ’t leven is vergeven omwille van alles wat vooraf ging ? Of blijft de nasleep ? Als alleen nog aangenaam en goed willen zijn helpt, zonder je kapot te ondersteunen en te dragen. Omdat je weet dat alles niet alleen in gevoelens en woorden maar ook in gedachten klopt. Als je je echt kort bij je kern voelt. Omdat verbondenheid ook werkt op afstand zonder woorden. In je echte kracht neutraliseer je dan het gene, diegenen waar je niet meer voortrekker wil van zijn. De boodschap is niet van iedereen te idealiseren, maar met de symboliek er van om te kunnen. Er om mee kunnen is wachten op het juiste woord, de juiste interpretatie van evoluties inschatten. Er is niks mis van met het zichtbare en stoffelijke bezig te zijn, te veel ervan is altijd nefast. Maar ook het spirituele is deels zichtbaar en stoffelijk, maar in de hiërarchische ladder primeert het. Al lijkt dat niet altijd even duidelijk. Zowel het persoonlijke als collectieve én het collectieve persoonlijke, psychologisch, spiritueel, sociaal.
Daarom is een nefast politiek beleid een spiegel, niet alleen van structuren, ook van beperkte groei. Daarom worden onze levens nog te veel beïnvloed door nefaste oude dingen aan vervanging toe. Daarom zijn gerijpte levenshoudingen, kennis en inzicht tussen verbanden meer dan nodig.     Daarom laat waardevolle daden en woorden achter, goede herinneringen, de rest, leer er uitIets te veel of te weinig zeggen, iets verkeerd, altijd is er een bedoeling. Het juiste schrijven wil altijd maar meer perfectie, die je op de duur ’t helderst in jezelf vindt. Vindt een structuur voor al het oude onverwerkte leer er steeds behendiger mee omgaan. Zo sterk je je nieuw verworven gaven. Zeilt er mee tussen mensen door, af en toe een haven en minder van mensen willen vergoelijken Wees gewoon blij dat je kan zien en horen en ruiken en voelen en dit alles delen kan. Je leven, leer het niet in lijden uit te drukken, maar in lichtheid, goed voelen. Leer je eigen ongeluk begrijpen en wentel het niet af op anderen. Zo vermindert ook de massa aanvankelijk nefaste straling van te bedroefd vertrokken gestorvenen. Kunnen ze eigenlijk wel vertrekken, want zijn ze niet deel van de hardware en software der levenden? De enige vraag waar ieder voor zich een antwoord moet op vinden…met allen samen in een verband. Waarom dit leven van mij en anderen ? Het verhaal van de onafgewerkte dingen des levens, schrijdt dagelijks voort. Lijk als of alles op voorhand vast ligt en heeft een mens maar weinig vat op zijn lot ? Om welke redenen is men verwikkeld in het leven van anderen, zonder dat men dat goed beseft ? Begeerten allerhande, trekken de mens mee in een vreemdsoortig avontuur. Uniek aan één leven verbonden, maar verstrengeld met zo vele levens meer. De enige oplossing, aangenaam proberen zijn voor mekaar. Weten dat je niet één leven hebt, maar oneindig veel weerkerende door te geven opgaven soms. Doorheen de generaties en opnieuw na de volgende big bang cyclus ? Een intensiteit die groeit met de levens en de geesteswereld waarmee ze corresponderen. De bewaarders van het reilen en zeilen tussen mensen, altijd zelf deel van het geheel. Eens was bijvoorbeeld iemand aangenaam en omgekeerd. Dan niet meer, want er waren ontspanningen en spanningen van dien van buiten het nest. De erotiek heeft een eigen manier van mensen los krijgen uit verstarring uit ’t verleden. Het instinctieve dwingt een mens terecht of onterecht van de oude opgaven af te werken eerst. Of het verhaalt zich op je en verlegt de opdrachten, met veelal nefaste ontwikkelingen. Die een mens vast zetten en vaak ook een stuk van zijn omgeving. Niet dat ze je dat tot in de treure moeten verwijten, want vaak zitten ze met dezelfde opgaven. Waren sommigen toch veel minder licht geraakt, maar het is niet anders. Jaloersheid is pas terecht wanneer iemand in een relatie met een ander(e) gegarandeerd verdomd. Meestal is dat dat door het karma van de voorouders, aangevuld met het eigen karma. Verdommen, niet zo zeer qua intelligentie, maar :niet meer bij de weg naar het hogere geraken. Het is deze mensen vergeven, daar ze willen vergeten en al die moeilijke dingen zwaar voor hen zijn Maar van uit een andere dimensie bekeken, is het toch niet sneu voor ze.Het leven blijft bestaan op basis van begrepen dingen, oude of nieuwe. Schaamteloos door het leven gaan is niet hetzelfde als zonder gegeneerdheid leven. Hoop op een relance in de liefde vaak belast door allerlei soorten verleden. Iemand terug willen na een afwijzing heeft vaak moeilijke gevolgen. Vaak, niet altijd, afhankelijk van de gezamenlijke opdrachten.
Ga door de inzichten van de nacht en interpreteer ze met je dichter bij je ziel ik. Je zocht noodgedwongen door karma en lot de eenzaamheid en zij, hij kent de ‘ons’ niet meer ?  Doe haar, zijn lichaam dan de goeiedag van jou, de zielen zijn misschien niet uit elkaar. Maar het spirituele aspect heeft misschien andere plannen ? Daarom niet met nieuwe partners die nog onbezoedeld voor mekaar kunnen zijn…tot dat…? Eén kant, de ruige kant van het instinctieve kiest voor lust, de andere voor geestelijke groei. Blijf niet te veel in het alledaagse steken en hunker op een serene manier, niet plat. Kinderen, een goede ega of man vinden, gaat via een uitzuivering van de contacten met jullie ouders.Van ook het snappen van hun levensverhalen, liefdesverhalen…maar…is er iets op tv vandaag ? Geen tijd, morgen naar school, werken of gewoon te jong om te begrijpen, te oud om op te rakelen. Het was muisstil geweest op de bijeenkomst en de stilte werd nog sterker, iedereen bezag Elena en dan mekaar… en Aart vroeg of er iemand iets wou zeggen of vragen.
Carola stond recht. “ Amaai, lang geleden nog zo een woorden gehoord. Ik herken veel van de dingen die je probeert in woorden te gieten door je notities voor je werk, ik schrijf wel eens een gedicht, maar de meeste tijd ga ik op in de gewone dagelijkse praktijk van het leven en de mensen om me heen. Toch doorheen die momenten en als ik alleen ben, of zelf bij het tv-kijken, krijg ik ook zo van die indrukken zoals jij kwam aan te raken. Die gevoelens of gedachten zijn zeer vluchtig soms en ik bouw er geen grote theorieën mee, maar ze zetten me wel aan het denken. Ik wil er wel wat over kwijt, mag ik je tekst even, want niet alles staat me duidelijk voor het hoofd.
“Ze beet tot bloedens toe aan haar nagels, je wist niet waarom, nog niet.”…”misschien had je toen iemand die een verkrachting of iets naars overkomen was, ik herken dat wel, kinderen, jongeren doen dat zelfs zonder dat er sprake was van seksueel misbruik. Het heeft met een laag zelfbeeld of een enorme ontevredenheid te maken waarschijnlijk. Zich om de één of andere reden uit vroegere tijden niet thuis voelen in zijn lijf”.
“Ze hield je af, wou eigenlijk soms geen kinderen, wist nog niet waarom.” …”Niet alleen vrouwen kennen dat fenomeen, mannen zijn er ook niet altijd klaar voor…ik hoor vaak van vrouwen die geweldig aandringen moeten voor een eerste of een tweede of een derde. Gewoonlijk is ieder kind anders dan het vorige, dat is jullie ook al wel opgevallen. Hoe zou dat eigenlijk komen, omdat een mens zelf voortdurend verandert of om een soort symbolische tegenpersonages in het leven te roepen om het verhaal van de levens een beetje te kruiden met diverse karakters en die van mekaar laten te leren. Een goed scenarist dat leven dat we beleven eigenlijk, al beseffen we het niet altijd”.
“Je dacht haar te kunnen helpen, het overgeërfde leed door anderen aangedaan.” …”Indien we alleen met onze gedachten zouden oordelen en al een hele boel ervaring met het leven zouden hebben van jongs af aan, zouden we zonder onze gevoelens laten mee te beslissen, in vele gevallen niet voor een verhouding of een familie kiezen…maar zo is het leven nu eenmaal, het trekt je ergens in en naar een andere toe.”
“Ze hield je af ineens, wou het gedaan maken. …”Heb ik ook al wel met mannen gehad, hoewel ik het altijd aan wou houden, wat er ook gebeurde…soms is het geheel der omstandigheden zo ongenaakbaar dat je wel bepaalde wegen moet inslaan, maar dat ligt weer voor iedereen anders”.
“”Naast de blije, zoveel enge dingen, had ze je toevertrouwd.” …”Oh ja en dan die vele gesprekken maar ook enge stiltes in zo een situaties…blij dat ik dat achter me liet, hoewel ik zelfs als feministe moet toegeven dat ik het leven met een man wel mis.”
“Je dacht dat verbetering langs jou zou omgaan” … “Mensen kunnen nog zo hun best doen om een bepaalde situatie ten goede te keren, je moet er voor twee voor zijn en niet te veel omkijken als het weer goed gaat.”
“Eens een andere luisterende oren, de nieuwe schouder gevonden…”dan wordt het natuurlijk extra moeilijk, je mag nog van je zelf denken dat je sterk genoeg bent om iets aan te kunnen dat je beter bespaard wordt…je kan er wel sterker van worden of op de sukkel geraken, kan ook natuurlijk.”
“Maar je kan in die kalmte niet blijven als je teveel wordt gepest…” Echt van binnen in beide rustig worden en aangenaam proberen zijn voor mekaar, is en blijft inderdaad een goed recept, …indien de druk van het karma van de voorouders en je eigen karma niet te groot is natuurlijk. Negatieve emoties kunnen je wel parten spelen, inderdaad, zeker zoals je zegt …”Je bent nieuw in dit spel, het neemt met jou een loopje…ook jij wil iemand anders.” “Dat zwakt op rijpere leeftijd wel af, maar toch! Ook ik beste Elena, zou een gans scala van man-vrouw problemen over me heen krijgen. Met minder te vlug ten prooi vallen aan begeerten was me dat wel gelukt…maar had ik dan mijn eigen weg wel gegaan en was ik dan niet diegene die mijn man op zijn weg moest tegenkomen ? En zonder hem, inderdaad, de periode na hem, kom je dan zoals je zegt in mijn geval toch in een relatie met mensen die je menen nodig te hebben om de hune te behouden of af te ronden. Maar dat weet je nog niet, want je bent echt verliefd.” “Allemaal rake zinnen, maar ik laat het woord nu aan iemand anders graag”.
“Niels, jij soms”, probeerde Aart. “Ach, ik snap het niet allemaal wat hier gezegd wordt, maar mij dunkt toch dat het in de liefde gaat om behagen en behaagd worden. De wufjes, ze kunnen rond je draaien en als je dan toehapt gaat het goed tot ze vermeende concurrenten zien opduiken…alhoewel een man vaak tevredener is met ‘haar’ dan zij denkt. Als dan jaloersheid maar dan ook ijdelheid toeslaan en ze beginnen te veel om altijd om maar meer extra aandacht te vragen, is het goed om zeep op de duur…dan kunnen ze je niet meer uitstaan en dan beginnen ze van ideale mannen te dagdromen, en die bestaan niet”.  De woorden van Nils maakten ook in Hassan iets los. “Een deel van de westerse mannen staat gewoon toe dat hun vrouw met bijna blote borsten loopt…hoe kunnen die dat verdragen ? En dan die schotelantennes waar de seks tv zenders moeten blokkeren voor mannen, vrouwen en kinderen…dat is toch om problemen vragen ? Hoe kunnen mensen die daar altijd naar kijken nog mensen als gewoon mensen zien, zonder al die opgeklopte wellust…dat is toch geen goed voorbeeld voor kinderen ook niet !
 Voor jonge meisjes en jongens…welk beeld maken die zich niet van de seksualiteit…wat ze allemaal moeten kunnen en wat je absoluut zou moeten doen om mee te zijn met de rest zogezegd ! Hoe kunnen ze nog op een serene manier hun eigen weg in het seksuele ontdekken als ze vrouwen zien die hoerig doen en mannen die vrouwen absoluut overal en op alle manieren moeten kunnen onderdrukken. Die programma’s maken seksverslaafden van jullie en beïnvloeden de echt profane band tussen man en vrouw en zijn juist goed om oude eenzame mannen op te winden of van deugdelijke vrouwen hitsige ontrouwe en onbetrouwbare levensgezellen te maken. Al is dat nog allemaal niet eens nodig om vreemd te gaan de dag van vandaag. Je woont een beetje klein of je hebt financiële problemen en je bent een beetje strikt, en hup…met die en die zou het beter zijn en men is weg ! Trouwens, een beetje strikt zijn met vrouwen zowel als mannen en kinderen; we hebben dat allemaal nodig.
 Jullie zouden eens moeten beseffen dat je best van een ander zijn vrouw of man blijft, want dat brengt alleen maar moeilijkheden mee. Hoe je dat ook uitlegt Elena, het hoort niet van vreemd te gaan, zeker als je kinderen hebt. Het verleden van onze ouders was hun verleden, wij moeten ons niet baseren op dingen die zij niet hebben afgemaakt, wij moeten de dingen tussen ons tot een goed einde brengen. Veranderen van partner draagt daar niet toe bij…maar je hebt wel een beetje gelijk over het feit dat genetische erfenissen ook psychologisch zijn en dat het niet voor iedereen even makkelijk is om met dezelfde partner verder te kunnen.
 De ene wil misschien kinderen of nog kinderen, inderdaad en de andere niet…of misschien is een vrouw wel met een homo getrouwd of andersom…dat gebeurdt bij ons ook. Wat ik weet is, dat om je beroep goed te kunnen uitoefenen, dat je daar best geen familiale problemen voor hebt. Een toprenner met liefdesproblemen wint geen een koers, of het zou al eens een uitzondering moeten zijn met olifantenvel.” “Misschien terug even een vrouw aan het woord”, stelde Aart voor. Indy keek naar Carola en omgekeerd en Carola vond dat ze zelfs als feministe in veel van wat Hassan had gezegd, kon inkomen en dat de levenswegen van mensen nu eenmaal aan culturele achtergronden gebonden zijn. Hassan vervolledigde zijn standpunten. “Maar overal zijn mensen jaloers biologisch en psychologisch en van mij moet geen enkele vrouw een hoofddoek aandoen, het gaat gewoon om het feit dat je een ander niet mag aandoen, wat je zelf niet graag hebt of er moeten ERNSTIGE existentiële redenen voor zijn mevrouw Carola, niet zo maar een avontuurtje willen. Denk je ook niet Indy, “vroeg Hassan aan de verraste Indy ?
56. Inhoudstabel http://blogfilosoof.skynetblogs.be   overkoepelende blog Actuele posts : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be
 Enkele filo verzet colums

         Google + paus=onfeilbaarheid ?
         Leidt ze niet in bekoring !
         Geen Genetisch Gepruts ! GGG.
         Gedichten Filosofisch Verzet
         Jan Decleir in Slumdog 2 !!
         De mens en z'n blote angsten
         de vader en het einde
         de duizendjarige eik
         Fabel van mieren en miereneters
         Nieuwe verboden in crisistijd
         Vertelsels uit oude geschriften
         Dementie, oorzaken ?
         Uw buur de andere cultuur
         Bewondering en Afkeer voor...
         Oud en Nieuw in Politiek.
         Hagelandland en de wereld
         Van Grot tot mobilhome(1)
         Boekentips voor Obama
         Sociale kinderen in actie !
         De intenties van mevr.Clinton
         De toekomst van betogingen
         Té dicht voor dichter
         Mail van Bush in mijn mailbus
         Lot & Tol & kinderen
         Meer oorlogsonheil op til ?
         Tips voor neoliberale economen
         2009 Vieren :Wat Waar met Wie ?
         Andere soort bezinnig
         Kan iemand drie vaders hebben ?
         de 2de dag na Stille nacht
         Tijd, relativiteit en liefde
         Mijn verderste verserste vers
         for englisch readers
         Democratie : gevaren en kansen
         Even opa mailen !
         Toespraakje voor de parochianen
         Mag ik U om uitleg vragen ?
         afscheid van een goed man
         Doodsgeluiden (afle4romanblog)
         Vorm je een eigen mening !
         vele problemen hangen samen
         Spiritualiteit is ...***
         Homo Sapiens Politico
         de nieuwe presidenten
         Beschouwende Citaten Octo
         drie dichterlijke definities
         drie allerzielengedichten
         toekomstig verkiezingsprogramma
         ode aan een punt
         Even terug naar de oorsprong
         Hoe we de verrechtsing betalen.
         Ook U kan de wereld verbeteren.
         Kabaret:'eeuwig oud en jong.'
         Liefdesrecept
         Beminde gelovigen anno2008
         Woorden en andere aanrakingen
         Lied van de zwaluwen
         het verhaal achter het denken
         het verhaal achter het denken
         Wat deden USpresidenten na1929?
         eerste radio in 't dorp en nu
         Hé hallo, hoe is 't ginder ?
         Wreedaardige spelletjes
         inzichten in liefde
         KIP & EI en WIJ
         de échte 2012-uitdagingen
         Aan Iedereen
         gastblog voor culturele uren
         de nieuwe baronnen en Obama
         Het grappige aan onze evolutie
         Het denken daagt U uit !
         Het boek dat 'Leven' noemt.
         Liefde en verzet in oorlogstijd
         Barack's Berlijnse Beloften
         verbonden levens
         er valt zoveel te vertellen
         hypokriete solidariteit
         wereldfeest 08 leuven
         james petras en chloorkippen
         heeft er daar iemand honger ?
         belang standpunten buitenland
         antwoord op -welvaartwatcher-
         poltical theory number one
         drie gedichten
         realistische pooweezie
         poging tot inzicht in liefde
         handleiding werkelijkheid
         reisroutes
         2008 verw8tingen
         big brother-berichten
         mekaar graag blijven zien
         pour lecteurs français
         for english readers
         multicultuur
         rand-burgemeester vlaams blok
         priester françois
         the twelve commandments
         about direct democracy
         octo's poetry
         octo's politieke observaties
         octo's filosofische essays
         alternatieve media
         belgie voorbeeldland ?
         wapenaankopen
         het kiezen in de politiek
         één procent-demokratie
         een andere soort bezinning
         social poetry
         dorpsfeest
         tips om te lezen
         de details en de grote lijnen
         leren van mensen
         cacaobonen
         'wij en de toendra"
         voedsel
         wereldgenoot
Bedankt voor de medewerking en aandacht !Vervolg op http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

5.het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog –historie van filosofie)

            Ik ben een zwaluw en dans jullie luchtruim vol vreugde.  Ik ZWAai voortdurend, al LUwend op en neer...al sinds we vliegen kunnen.  We voorkomen voor een stuk dat jullie oogsten door insecten kaalgevreten worden.  We hebben een podium in de lucht waarin we ons en jullie verblijden kunnen telkens jullie zo wanhopig of zo stil worden dat jullie blik ten hemel gaat. Bedankt omdat we bij jullie te gast mogen zijn, op jullie boerderijen en aan alles wat jullie maakten om jullie gebouwen droog te houden.

Toegegeven, daar kennen wij ook wat van.  Jullie elektriciteitsdraden zijn ook niet mis om wat op te rusten.  Al duizenden jaren hebben we jullie gevolgd in jullie zoektocht naar het waarom van alles...in al waarin jullie geloofden.

            Een voortdurend zoeken naar mogelijkheden...eindeloze testen.  Wij komen beiden van dezelfde bronnen...een oer energie die zocht zich uit te drukken...een oer energie, verscholen in het eindige kleine te midden het oneindige grote.         Vorming van sterrenstelsels en planeten.  Vorming van cellen.  Versmelten van cellen met gedeeltelijk andere inhoud.  Scheppen van organismen, daarna planten en organen en alle door de natuur bezielde wandelende en vliegende wezens.  Daarna de mens, de stammen, de koninkrijken, de republieken en ooit één wereld zonder grenzen.

Eerst moet het bewustzijn van de mens zich van de geldspeculatie en de negatieve emoties ontdoen.  Groeien naar een nieuwe multipolitieke, multiculturele organisatievorm toe.  Een hiërarchie die minder op het misbruik van bezit gebaseerd is, dringt zich op.   Het verval van dat geldspeculatiesysteem zal de nodige stimulansen aan de bewustzijnsverhoging geven.  Intussen blijven jullie voor een flink stuk ingedommeld, gevangenen van levensgewoonten, gebonden aan de strijd om het economische overleven van het oude systeem en het emotioneel onrijp reageren.  Jullie worden tegengehouden om zowel sociaal als persoonlijk te groeien. 

Jullie moeten allerlei filosofische inzichten doorgeven zowel als rijp worden om de verwarring die de geslachtsdrift voor jullie met zich meebrengt op te lossen.  

Ook jullie lichamelijke sterfelijkheid mogen jullie niet langer meer als iets onbegrijpelijks en angstaanjagends ervaren.  Met theorie alleen begrijpen jullie dit alles niet, jullie moeten alles ervaren, de ene wat meer dan de andere...zodat jullie er achteraf op terugkijken kunnen...en begrijpen wat echte vrijheid is.

            Ik zal jullie geschiedenis tot nog toe proberen samen vatten.

Niets is 'echter 'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.

We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.

Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer.

Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is. 

Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.

Het kwade ook.  Positief en negatief vullen mekaar aan in inter acties.

De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.

Je kan pas observeren en reageren vanuit een onverschillig evenwicht.

Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.

Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logica der dingen. 

Objectieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.

Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logica éénmaken.

Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.

Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.

Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.

De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.

Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.

Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk 'zin'.


De subjectieve faktoren hadden ook zij niet onder controle.

Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.

Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.

Wij allen zouden veel meer 'zin zoekers' kunnen zijn.

Een zin die het leven en de dood overschrijdt.

We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'.

            Wij zwaluwen hebben jullie zoeken niet zo nodig.  Wij zijn al allemaal wie we bedoeld waren uiteindelijk te worden.  Jullie nog niet allemaal.  Laat ons hopen.

Wij hebben onze testen achter de rug en voelen zuiver intuïtief aan wat we dag na dag doen, namelijk, genieten van dat stuk van die uiting van de oorspronkelijke energie die wij geworden zijn.  Verstandelijk zijn we ook nog wel bezig met bouwen en insecten pakken...maar dat is bijkomstig.  In veel gevallen is jullie werken hoofdzaak geworden, niet het beleven van wie jullie zijn en welke jullie rol is.

            Jullie dromen stromen niet meer, jullie zijn vast komen zitten, onderdrukt en daarom slapen sommigen van jullie eigenlijk als ze wakker zijn...ze leven een toevallig door omstandigheden bepaalt leven waar ze in sommige omstandigheden wel degelijk uit moeten.  Dat soms lang blijven vastzitten is de noodzakelijke weg om los te komen uit een bepaalde situatie.  Leer jullie dromen lief te hebben en te respecteren...ze zijn de poort naar een hemel waarin voor sommigen alles duidelijk wordt.

            Jullie zouden beter in zinnig werk investeren en alternatieve afspraken maken. 

Als iemand van werk wil veranderen zou hij dat gewoon aan iemand anders  kunnen doorgeven en zelf met iemand anders wisselen...hetzelfde principe zou je voor woningen kunnen gebruiken.  Jullie denken nog altijd in termen van biologische overleving...in jullie economisch stelsel is dit duidelijk terug te vinden.

            "Is er een stof die de hele  evolutie niet heeft nodig gehad om tot een met jullie menselijk bewustzijn vergelijkbaar besef te komen" ?  Bestaan 'goedheid', 'moed', 'rechtvaardigheid', 'waarheid', 'vrijheid', 'gelijkheid'...al voordat jullie bestaan ?

Sommigen filosofen dachten van wel, anderen van niet...en dat al sinds 600jaar voor Christus en langer terug.  Jullie zijn niet toevallig in de wereld terechtgekomen...jullie hebben er om gevraagd door wie en door wat er aan jullie voorafging.  Jullie zijn wie en wat er aan jullie is voorafgegaan.  Als jullie dit niet kunnen aanvoelen, kunnen jullie dit nog niet 'begrijpen'.  We zullen het even proberen duidelijker te maken.

            Jullie moeten ophouden van jullie een aantal zinloze vragen te blijven stellen.

'Kan iets dat geen object is wel bestaan' of 'kunnen we wel iets te weten komen', zijn zo'n zinloze vragen.  Jullie hebben geleidelijk aan geleerd dat jullie gedachten niet altijd die van autoriteiten of godsdiensten moeten volgen...godsdiensten zijn trouwens ook een vorm van filosofie, net zoals het 'geloof' in iets een soort filosofie is.

In hoeverre komt hetgeen waar jullie van overtuigd zijn eigenlijk overeen met de werkelijkheid ?  Wat had het voor zin dat jullie geloofden dat de zon rond de aarde draaide ?  Wij waren natuurlijk als zwaluwen beter geplaatst om het tegenovergestelde aan te voelen.  Toen we nog een beetje zoals de nazaten van de dino's haast met de aarde vergroeid waren en nog niet konden vliegen...dachten we ook dat we het centrum van het heelal waren...onze evolutie bracht ons gelukkig in een richting die ons meer bescheidenheid bijbracht.  

            Jullie aanbaden de natuurelementen, wat wij op onze manier ook doen en jullie bedachten allerhande toffe en beestachtige rituelen om jullie angsten en vreugde te uiten.   Jullie werden gedomineerd door de hiërarchie die de natuur jullie oplegde...om een geslaagde jacht te hebben of een goede oogst, was de hulp van god de zon en godin de regen enz...nodig.  Dat siert jullie.  Vanaf het moment dat jullie meer produceerden dan jullie konden opeten of gebruiken, gingen jullie producten en diensten ruilen.  Nog later wisselden jullie het bezit van metalen of papieren geld uit om aan goederen of diensten te geraken.  Voor jullie het goed en wel beseften was jullie leven afhankelijk van hen die zich in dit door jullie uitgevonden 'geldspel' het meest bedreven toonden.  Zo'n mensen werden na de zon en de maan en de elementen en na de biologisch sterksten uit de groep en na de tovenaars en genezers de nieuwe leiders.  Voortaan waren jullie verplicht voor hen te werken.  Eerst als slaaf, dan als pachter en dan als arbeider of bediende.  Met wat geluk konden sommigen onder jullie ook boer worden of iets zelfstandigs gaan doen...wat soms nog erg genoeg was.  Ook jullie evolueerden en groepeerden jullie lotgenoten...toch hebben de speculanten onder jullie de boel nog altijd flink in handen.

            Jullie kennis en kunnen vermeerderde in de loop van jullie geschiedenis, weliswaar met perioden van vooruitgang en achteruitgang.  Jullie begrip van het wezenlijke van het leven bleef echter voor een minderheid vatbaar.  De biologie speelde jullie soms parten, vaak was 'als ik of wij maar eten op de plank hebben' belangrijker dan het welzijn van de groep...en moest het wezen dat 'solidariteit' noemt wachten op betere momenten en andere gebeurtenissen om nog iets aan z'n ontwikkeling kunnen te doen.   De filosofie van het overleven was voorlopig heer en meester.  Zij die het zich konden veroorloven van wel op een andere manier te filosoferen, hielden zich dan weer vaak bezig met zo van die  vragen als 'is een dier zich ook bewust van zichzelf' of

'is het wel de taak van de filosofie om regels te geven'. 

            Van zodra jullie filosoferen een beetje begon te vorderen raakten jullie al verdeeld tussen het gebruik van jullie rede en jullie intuitie.  Het leek wel of jullie voor de rest van jullie geschiedenis een spelletje mannelijk-vrouwelijk gingen spelen.

Jullie 'rede' was het gevolg van een meer mannelijke houding, meer vanuit natuurkundige wetten, meer vanuit de fysica, de zichtbare kracht.  Mannen hadden natuurlijk ook toegang tot hun intuitie, maar die was soms toch zo moeilijker 'hard' te maken dan 'feiten', dan de rede...en mannen krijgen graag iets hard.

Jullie 'intuitie' was het gevolg van jullie meer 'vrouwelijke' overhand.  Jullie vrouwelijke XX chromosoom was inderdaad veel ouder dan jullie mannelijke XY variantie die veel later uit de poel van het leven tevoorschijn kwam...en die vrouwelijke intuitie stond dus toch wel iets dichter bij de oer energie.  Eeuwen kostte het de mens voor hij doorhad dat de zon niet rond de aarde draaide en de natuur Eva vóór Adam geschapen had. Wat jullie nog niet zo lang durven toegeven is dat er zowel in Adam als in Eva iets hard te maken en iets zacht zitten kan.

            Gedurende eeuwen sloofden jullie denkers zich uit om te bewijzen of tijd al of niet bestaat en wilden jullie uitvissen welke de volgorde van jullie ontdekkingen was : was er eerst de gedachte, de filosofie en daarna de natuurwetten of omgekeerd ?

Kwam de kunst als laatste gegeven in de evolutie te ontstaan of was het feit dat iets kleiner of gelijk aan nul, iets dat met andere woorden 'zinloos' dreigt te worden en altijd wel moet 'ontploffen' niet ook op zich al grote kunst ?  Niet alleen in de materie bleek dit waar, ook jullie gedachten bleken en blijken na een tijd niet meer bestand tegen te grote druk, tegen te grote veranderingen in de maatschappij, in jullie zelf of zelfs in jullie persoonlijke relaties.  Die gedachten en gevoelens die wel tegen alle mogelijke druk kunnen, staan misschien wel het kortst bij die energie die nog kleiner dan atomen is en in de anti materie verscholen zit...althans...dat is wat wij zwaluwen erover denken...telkens wij onze toeren

in de lucht maken en over de oorsprong van het goede vliegen te filosoferen. 

Wij hebben daar geen boeken voor nodig gehad.

            Wij zwaluwen weten nog goed hoe het voor jullie in grote lijnen allemaal begon. Zelfs toen jullie nog niet konden vliegen, wilden jullie al vliegen...en niet alleen in gedachten.

            Zo’n zes honderdtal jaar vóór jullie tijdrekening wisselden jullie het magische denken in voor het rationele, feitelijke denken.  MAgie.  MAterie.(duisternis, alhoewel er in de antimaterie van de materie ook licht zit en de microwereld z'n eigen aan de sterren verwante structuur heeft.   RA.(zonnegod)Ratio, licht.  Vrouwelijk-Mannelijk, de onafgebroken afwisseling in jullie denken en voelen. In plaats van eerst over jullie maatschappij en jullie innerlijk en jullie relaties te filosoferen, zaten jullie met vragen die jullie een antwoord moesten geven op wat de aarde eigenlijk was ten opzichte van de ruimte.  Jullie dachten eerst dat jullie de kern van alles waren, zoals jullie mannelijke mensen dachten dat ook alles om hun moest draaien.

            Eerst dachten jullie dat alles (Thales, Milete Turkije, 600vc) op water dreef. 

Vermits het leven uit het water komt, was dat symbolisch zo slecht nog niet gezien.

Water.  La mère. La terre. De moeder.  Licht.  Bliksemschicht.  Lucht...alle elementen speelden mee...zo kregen geleidelijk aan meer en meer door. 

Er moest nog heel wat gebeuren voor jullie doorhadden dat de basisgedachte van Thales, dat de materiële wereld uit één element bestond (water dacht hij), nog niet zo stom was... alle materie, zo weten jullie nu...is immers tot energie te herleiden.

Als jullie genetische voorgeschiedenis ook tot energie te herleiden is, weten jullie meteen waarom er nog zoveel aap in jullie zit...soms teveel, soms te weinig. 

Indien jullie onze uitleg over jullie geschiedenis goed volgen, zullen jullie aan het eind ervan begrijpen wat er met jullie energie gebeurd van zodra jullie aardse huis in z'n vroegere elementen uiteenvalt.   Misschien verlaat een deel van die energie jullie zelfs vroeger.  Ik zal daar even al een tip van de sluier voor jullie voor oplichten.

Toen Thales de zonsverduistering van 585  VC voorspelde, vlogen er vele zwaluwen rond in de streek.  Probeer zo'n 'filosofisch raadsel' maar eens op te lossen.

Jullie mogen ons het antwoord mailen terwijl jullie ons in het luchtruim bezig zien.

            Toen kwam jullie ANAXimANDER (610vc-546vc ongeveer, toen had dat nog niet zo'n belang in Milete, hoe oud je werd misschien).  Als leerling van Thales zag hij het ANDERS door een ANNEX aan het idee van Thales toe te voegen.  De zee, moest die ook niet op iets rusten ?  Was de aarde niet iets dat gewoon in de ruimte hing en op zijn plaats bleef door zijn gelijke afstand tot de dingen ?  Had de aarde niet de vorm van een ton of een cilinder ?  Jullie waren echt goed bezig hoor...jullie leerden echt geleidelijk, stap voor stap aanvoelen in welk soort wereld, in welk soort bewustzijn jullie leefden.  Wie waren jullie eigenlijk ?  Zonder dat jullie het wisten bleven jullie ook op jullie 'plaats' in de samenleving door een afstand of een toenadering ten opzichte van de andere planeten, in dit geval mensen, aan te nemen.  Toen jullie de zon nog vereerden wisten jullie tenminste welk jullie vaste punt was.  Is alles niet zo geweldig mooi relatief, vragen wij ons af telkens we door het gaatje van onze nesten gluren.  Inderdaad, 'wij' vragen het ons af, niet die of die bepaalde zwaluw.  Wij.  Of zitten jullie ook zo in mekaar...of zijn jullie daar nog niet aan toe ?

            We wijken af.  AnaxiMENES MEENde dat de aarde plat was, misschien op lucht dreef.  Wat had hem naar dat idee geleid (mener in 't Frans) ?  Misschien het deksel van de kookpot op het vuur dat op en neer danste ?  In ieder geval, jullie; niet alleen Anaxi den tweede; zouden dat nog lang blijven 'menen'.  Zo zie je maar dat diegenen die het beter weten daar stapsgewijs door hele gewone dingen toe komen.

Toen onze grote Zwaluwfilosoof z'n eerste nest van klei tegen een rotswand maakte, wisten we vrij snel dat we niet geboren waren om die bomen blijven te trotseren.

            Op een dag hadden één van onze voorouders een nest in Efeze in Turkije.

HeraCLITus kreeg een ingeving, plots was het hem duidelijk.  Alle tegenstellingen CLITTEN eigenlijk aan één.  Zonder tegenstellingen was er geen werkelijkheid...en toch was de werkelijkheid één.  In zijn jeugd was hij volgens hem nog dezelfde als in z'n oude dag.  Toch was het leven een voortdurend veranderen.  Net als een vlam was alles geen object, maar een voortdurend stromend proces.  Hij was de eerste die van ons zwaluwen begreep dat de nest tegen de gevel van zijn geboortehuis op het einde van z'n leven nog altijd door dezelfde zwaluw bewoond werd...alhoewel de eerste bewoner ervan al lang dood was. 

            Wij zwaluwen hielden van jullie oude filosofen, zowel van diegenen die meer chemisch, gevoelsmatig overkwamen als die die kouder, meer fysiek dachten...niet dat tussen jullie denkers aanvankelijk veel vrouwen zaten.  Het zou nog meer dan vijfhonderd jaar duren voor een vrouw de filosofie een andere draai zou geven.

Vond Heraclitus met z'n 'vlammen' z'n inspiratie meer in de materie, in de vrouw, in de chemie...dan was onze volgende oogappel PythagorAS meer iemand die met de fysica bezig was, met de wiskunde, het rekenen.  Vernieuwende filosofen leken om beurten van elke soort één ergens op te duiken...zoals de symmetrie van sommige om beurten spuitende fonteinen waar wij ons in de hete zomer aan laven gaan.  Ondanks alles blijven we toch altijd graag in jullie buurt.  Pythagoras van Samos was een echte as.  Hij vond dat alle gebeurtenissen in wiskundige vergelijkingen konden worden uitgedrukt.  Het moet wel een speciale geweest zijn.  Wie vond er nu een kubus of de tweede of derde macht van een getal uit ?  Wij zwaluwen kunnen ons wel voorstellen dat Einstein de zoveelste macht van Pythagoras was en is, maar de zoveelste macht van een getal, daar kunnen we ons niets bij voorstellen.  'Go Go mensenras !', was de boodschap van Pythagoras, de uitvinder van de zeer waarschijnlijk ware mythe dat er een intelligentie achter het universum zit.  Voor de Pythe was dat geen Mythe omdat hij alle verhoudingen in de micro- en macrowereld wiskundig uitdrukken kon.

Je zou van minder een MYstieker worden.  Als zelf iemand als Pythagoras meer achter het leven vermoed dan er als gewone niet-onderzoekende nuchtere waarnemer lijkt te zijn, dan hoeven jullie toch niet meer te twijfelen zeker !  Maar blijf toch maar oppassen voor charlatans die van de muze ook al een koopwaar proberen maken.

            Jullie filosofen hadden beter korte namen van vier of vijf letters gehad.  Wij halen nogal wat taalspelletjes uit onze geest om hun namen te onthouden.  Neem nu XENOPHANES, die ook poëzie schreef en al veel minder houvast vond in de zekerheden die de natuurwetenschap en de wiskunde boden.  Een Vlaamse zwaluw zou dat onthouden als 'ik ben geen Phytagoras, ik ben anders, 'anes', 'k zen annes'.

            PARMENIDES (PAR-door-MENig idee) kwam deze filosoof tot het besluit dat

de uitspraak dat 'niets' ook bestaat niet waar kan zijn.  Eerst in de twintigste eeuw zou de grote maar onbekende Belgische filosoof Octo dit idee in een eigentijdse versie gieten...zonder dat hij van Parmenides had gehoord of gelezen.  Wij zwaluwen, die altijd in de lucht hangen weten eigenlijk wel beter hoe die contacten in de hemelsfeer werken, maar dat zouden jullie toch niet begrijpen.  Maar goed, iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan en moet wel door de druk op zo'n dreigend vacuüm ontploffen. 'Niets' kan dus niet bestaan.  Daarom is het ook onmogelijk dat iets in niets verdwijnt. De gegevens op zich kan je niet veranderen, de combinatie van die gegevens wel...alhoewel dit niet altijd wenselijk is om tot verbetering te komen.          

            Na Parmenides met z'n 'alles is één'-visie, kwam in de eerste helft van de vijfde eeuw vc EMPEDOCLES op de proppen met het idee dat alles uit elementen bestaat.

Hij hield zoveel van de elementen dat hij in de vulkaan de Etna sprong.  Misschien had hij zich door ook aan politiek te willen doen, teveel zorgen op de nek gehaald.

Wil je EMPfinden in 't leven, dan moet je soms betalen, DOKken..., maar minder, LES, was ook goed geweest Empedocles...de mensheid bedankt je in ieder geval.

Bedankt ook al diegenen die wij als zwaluwen nu hier niet citeren en of ze nu filosofen achter een schrijftafel of op een veld of bouw waren,...ze hebben allemaal meegeteld.

Langzamerhand werd de filosofie ook in Athene geïntroduceerd door Anaxgoras...go mens go ras, nog verder van het Oosten naar het Westen en terug enz... .             Alle wonderlijke wegen dat mensen in dat verhaal bewandeld hebben uitleggen...zou zelfs ons zwaluwen te ver leiden.                                         

            LEUCCIPPUS kwam erachter dat alles uit atomen bestaat... 't leven is nog kleiner dan een vlo,...zou in zijn naam kunnen zitten... bedacht ik tijdens één van mijn salto's in de lucht.  Atoom, terloops, is het Griekse woord voor 'ondeelbaar'.

Ook DEMOCRITUS bekritiseerde Parmenides door te geloven dat het universum niet één is maar uit  afzonderlijke dingen bestaat...net zoals jullie 'democratie' van al die atomen dat jullie zijn nogal veel vergeet dat de wereld eigenlijk één is.        


            SOCRATES (470-399vc), had beter SoPrates geheten, want hij babbelde heel veel, stelde altijd veel vragen en deed alsof hij heel weinig wist... na de erfenis van de vóór-Socraten zou je al veel gaan zwijgen omdat er al zoveel geweten was...maar welke kant kon je er mee op ?  'Kennis over hoe we moeten leven hebben we nodig ' vond jullie Socrates'.  Wij zwaluwen zijn het veelal eens met hem en we vlogen ook toen rond de oren van al die mannen die van verschillende plaatsen bijeenkwamen om mekaar te ontmoeten.         Toch denken we niet dat deugd alleen een kwestie van kennis is.  Mensen met slechte bedoelingen kan je moeilijk stoppen...net als structureel gevestigd kwaad trouwens.  Ook stopt ooit wel eens de dialectiek, de vooruitgang door tegenstellingen en vinden de antwoorden een definitiever vorm.  Never say never.  Socrates leerling PLATO...eindelijk een nog kortere naam, schreef veel van zijn vriend zijn werk op en wees zijn visie op de deugd als alleen een kennis van het goede af.  Hij onderwees in zijn huis, dat toevallig 'academie' noemde...en dat werd het latere woord voor jullie huidige academies.  Hij geloofde in een soort 'vormenleer'.

Net als Socrates zocht Plato niet zozeer alleen de verklaring van woorden, maar ook het wezen van de woorden zelf :  'wat is moed', 'wat is vrijheid', 'wat is rechtvaardigheid'... ze geloofden dat die abstracte waarden als schoonheid, moed...een eigen universeel bestaan hadden, los van tijd en plaats. 

Het latere Christendom zou veel van dit duo overnemen.  'Leren' was een repetitie voor het hiernamaals waar de ziel al was door het intellectueel bevatten van de wereld.

Wat we als zwaluwen moeilijker begrijpen is dat mensen als Pythagoras en Plato in reïncarnatie geloofden.  In de zwaluwenwereld voeg je je gewoon via de elementen, de lucht en het licht bij de zwaluwen die er op aarde zijn.  Voor ons bestaat een niet-zintuigelijke realiteit gewoon niet.   Zo dacht PLOTINUS, een Egyptenaar met Latijnse naam die in 't Grieks schreef er niet over.  Hij redeneerde in drie lagen  : de laagste de ziel van de mens , de middelste het intellect en de bovenste het goede.

Waar zit dat 'goede' dan ?  In de antimaterie waar telescopen niet kunnen komen ?

Stuurt het via z'n intellect wat er met de zielen van de mensen gebeurt, maar dan op een manier die hun vrij laat, zodat ze zelf verantwoordelijk voor hun identiteit en hun opgave in het leven zijn.  Dat is de plot volgen Plotinus; als zwaluwen noemen we hem ook Slotinus omdat hij als de laatste grote Griekse filosoof beschouwd wordt.

De driehoek tussen Turkije, Griekenland en Egypte was rond...'t was ook leuk om vliegen in de tijd...en nog altijd.

            Toen was het de beurt aan de man wiens school toevallig 'Lyceum' heette.

De man van de logica.  Observatie, waarneming en dan pas abstract denken...tijd weer voor een mannelijker filosoof :  ARISTOTELES.  Lange naam maar makkelijk te onthouden, alleen wij zwaluwen, siervliegers, weten waarom.  Bedenker van enorm veel wetenschappelijke woorden, die gewoon de titels van zijn boeken waren : fysica, metafysica, demonstratie, categorie, universaliteit,... .  Door zijn manier van werken 'stootte' hij minder ('less') op moeilijkheden in het onderzoek omdat hij niet van overdreven subjectiviteit moest weten.  Zijn methode was klaar en simpel : van wat is iets gemaakt, door welke efficiënte oorzaak is iets iets geworden, was het de bedoeling dat dat iets een speciaal iets werd en wat of wie heeft dat iets dan eigenlijk verwerkt( zoals in het bekende voorbeeld van het beeldhouwwerk in marmer, dat door houwen iets werd en een paard moest verbeelden omdat een bepaalde beeldhouwer dat wenste.   Zijn naam verraad ook zijn principes : 'overdreven eigenliefde en geldingsdrang brengen ons in conflict met onze medemensen en is schadelijk voor ons karakter,' vond hij...en 'elke deugd is een middenweg tussen twee extremen die elk een ondeugd zijn' is ook niet slecht (vrijgevigheid als midden tussen verkwisting en gierigheid, moed tussen overmoed en lafheid, zelfrespect tussen ijdelheid en zelfvernedering, bescheidenheid tussen schaamteloosheid en verlegenheid.

Doel van dit alles, heel belangrijk voor jullie mensen als jullie echt mens willen leren worden : een harmonieuze persoonlijkheid ontwikkelen.

            Heel die erfenis moest wel uitgedragen worden vinden mensen altijd maar weer en de leerling van Aristoteles, Alexander de Grote veroverde alles tussen Italië tot en met Indië en een stuk van Noord-Afrika.  Onder het dak van de bibliotheek van Alexandrië in Egypte hebben wij tussen 290 VC en 646 NC alle jaren jonge zwaluwen uitgebroed. Geen wonder dat er in die eens te meer onzekere tijden na het uiteenvallen van Alexanders rijk ook een aantal Cynici de kop opstaken.  Ze waren niet cynisch('honds' betekende dat toen) in de huidige zin van het woord, want ze geloofden in de deugd.

Ze hadden lak aan sociale conventies en geloofden alleen in echte waarden.

Zo kenden ze geen verschil tussen  naakt en gekleed, rauw en gekookt, privébezit en openbaar bezit ...enz.  Ook het verschil tussen Griek en vreemdeling vond DIOGENES maar niks , 'ik ben wereldburger' vond hij en introduceerde het woord KOSMOPOLIET.  Geen DIO, geen GOD wou hij zijn, gewoon 'echt'.  ANTHISTHENES koos na de dood van Socrates en de val van Athena voor een leven onder de armen en was tegen religie, privébezit en huwelijk.  Aanvankelijk verkeerde hij in aristocratische kringen...maar 'then' zou hij 'anti' zijn...op zoek naar zijn Essentie, langs zijn persoonlijke ervaringen heen.

            De sceptici waren de eerste relativisten in de filosofie.  Ze lieten zich drijven op de stroom van de meningen die ze in alle nieuw ontdekte gebieden tegenkwamen, zoals wij ons laten drijven op de warme wind.  Alles had argumenten voor zowel als tegen...en als goede redenaar kon je wel elke stelling ontkrachten.

            EPICURISTEN.  Een soort humanisten op wetenschappelijke grondslag.

Wilden de mensen bevrijden van de angst voor leven en dood.  ET PUIS-Kuur eens.

En dan ? Het leven beschouwen als een bijeenkomen en uiteengaan van atomen, 'als we sterven zijn we daar toch niet bij'.  Grappig en ontspannend, misschien beetje schrik van diepgang en meer ?  Ondertussen waren we nog maar een drietal eeuwen van het jaar nul verwijderd.  Voor ons zwaluwen maakte tijd echter niks uit.

Denkers en bewegingen kwamen en gingen.  De STOICIJNEN hielden het als georganiseerde beweging 500 jaar uit.  Het Stoïcisme werd de belangrijkste filosofie van het Romeinse rijk.  In de zomer trokken wij altijd mee naar waar ze overal zaten en we waren er natuurlijk vroeger dan zij.  'De geest van de rede is wat men God noemt', moeilijker was dat allemaal voor hen niet.  Na de dood lossen we gewoon op.

Dat wisten wij ook al...maar spijtig voor hen waren het geen geweldige optimisten.

Ook zij waren op hun manier op zoek naar het ware wezen der dingen.

            Het CHRISTENDOM  dan. De christenen die de leer van de filosoof Christus wilden benaderen langs de gewone menselijke weg zonder het  dogma van de maagdelijkheid en het feitelijk opstaan uit de dood, werden meer en meer bekampt en van tijd tot tijd probeerden ze ergens in 't geheim  meestal de gewone draden in de bijbel terug op te pakken. Maria Magdalena was één van de apostelen die Christus het best begreep.   Als alleenstaande vrouw werd ze afgeschilderd als hoer...een wijze vrije vrouw mocht geen concurrentie zijn voor de toekomstige kerkleiders.  Ze magda,MOCHTDAni wat mannen wel mochten.  Het officiële christendom integreerde Plato met z'n twee soorten werelden via Augustinus (geboren 354nc Algerije) enThomas van Aquino(1225),ze probeerden al wat voor de kerk onhoudbaar was door de filosofie van de oudheid aanvaardbaar te maken.  De  inkeer in zichzelf werd belangrijker dan het onderzoek van de wereld.  Maar die inkeer stond in funktie van reeds op aarde letterlijk gestraft of niet gestraft worden door de vertegenwoordigers van een opperwezen en riep enorm veel angsten en misbruik op. 

Als zwaluwen waren we liever te gast bij simpele mensen die alleen de wijze tips in het nieuw testament onthielden dan  een villa op het Sint Pietersplein bij de muggenzifters van het Vaticaan te hebben.  Het kopiëren van al die werken uit de oudheid was het werk van vele monniken die wij met onze kunsten tijdens hun noeste arbeid verblijd hebben.  Het zijn de Arabieren die de werken van Aristoteles in de dertiende eeuw terug naar Europa gebracht hebben.

            Wat jullie filosofen en jullie kerkleiders toch tegen de wetenschappelijke vooruitgang hadden, is nog zoiets onbegrijpelijks.  Waar zouden juliie nu staan als jullie niet zo'n figuren hadden gehad als Copernicus (1473) Kepler, Galilei, Newton en vele anderen.  Dan zouden jullie nog altijd met middeleeuwse denkbeelden rondlopen.

Nadeel van die vooruitgang was dat de rationalistische  filosofen zoals Descartes, in mindere mate Spinoza, Leibniz en anderen meer en meer 'wiskunde' van de filosofie gingen maken...dat zou zelfs Pythagoras niet gewild hebben.  Ook de Empiristen, die toch al meer rekening hielden met wat de zintuigen en de intuitie jullie leren en minder met de rede...spraken een soort wiskundige taal in een poging de filosofen uit de oudheid te verbeteren...en eigenlijk imiteerden ze ze alleen maar een beetje, want de grote lijnen waren al uitgezet.  Kant, Locke, Berkeley, Voltaire, Hume, Burke hebben ook wel mooie citaten achtergelaten...maar hun uitleg boeit ons niet, daar viel je van in slaap.   We moesten tot na Diederot, de encyclopedist wachten om nog eens een filosoof bezig te zien die de wereld voor jullie verbeteren wou.  Hij zocht een systeem om een voor iedereen weldadig algemeen programma voor het geheel van de maatschappij als wet te doen aannemen.  Hij zag de samenleving als een collectief wezen en godsdienst als een zaak van het hart en niet van het hoofd. 

Zijn naam J.J. Rousseau...toen waren we al in 1712 aanbeland.

            Net zoals ieder van jullie Staten ooit eens op koloniaal of imperialistisch gebied dingen deed of doet en er van vele streken wetenschappelijke of filosofische bijdragen om de wereld vooruit te helpen kwamen, kwamen er vanuit Duitstalige hoek ook niet te onderschatten bijdragen.  Kant, die het rationalisme met het empirisme probeerde te verenigen (maar ging het om iets nieuws ? was het niet eerder weer de aloude Plato-Aristoteles tegenstelling in meer wiskundige taal verwoord ? 'In hoeverre kunnen we iets weten en zijn er twee werelden of één '...niet aan ons zwaluwen besteed ?

Schopenhauer die de oosterse en westerse filosofie probeerde te verbinden.

Hegel met z'n absoluut idealisme maar toch al het besef dat het bewustzijn niet buiten de materie om moet gezocht worden.

Marx (1808    )die voor het eerst de dynamiek van de geschiedenis eens echt goed uitlegde. Eindelijk  geen salonfilosoof, maar een echte wereldverbeteraar...die al het objectieve heel goed begreep en de subjectieve invloed van de macht van de mens over de mens onderschatte. Nietzc-he die de strijd tegen de bestaande moraal aanbond, maar daarin zo overdreef dat hij tegen z'n wil door politiek rechts misbruikt kon worden.  Zich niet van het leven afwenden zoals Schopenhauer onder invloed van de toenmalige miserie en van de Oosterse godsdiensten wel besloot, maar ervan genieten en zichzelf durven worden. Fichte die beweerde dat de filosofie die je kiest verraad wie je bent. Schilling die mens als het bewustzijn van de natuur omschreef.

Die mannen hadden wel goede dingen te vertellen, maar ze deden veel te ingewikkeld, goed dat we na de zomer daar altijd konden vertrekken, want een heel jaar hadden we het niet bij ze volgehouden...behalve bij Marx dan, alhoewel dat ook soms te moeilijk voor ons was, het was in functie van de gewone mens...en die kwam voor 't eerst in de geschiedenis van de mensheid mekaar in de kringen rond Marx vanuit vele landen opzoeken...dat internationale, daar hielden wij als trekvogels veel van.

In 't oosten van de wereld bijvoorbeeld met Boedha, net als de oude Griekse filosofen ook zo rond zes eeuwen voor Christus met z'n uitleg begonnen, geloofde men niet zozeer in de onsterfelijke ziel, maar eerder in een na een aantal noodzakelijke levens opgaan in iets gemeenschappelijks.  Ze zagen 'begeerten' als oorzaak van veel ambras en verheerlijkten de liefde voor het oneindige in dit eindige leven.

            De twintigste eeuw die jullie nu al een viertal jaar achter de rug hebben dan.

Zijn jullie werkelijk niet beschaamd over al die oorlog en armoede die jullie al lang hadden kunnen uitroeien ?  Nooit zijn er zoveel zwaluwen gestorven als in die eeuw, en dat wordt er door de vervuiling en jullie transportpolitiek niet beter op.   Wat deden jullie filosofen ?  Van de nobele filosofie waarvan ze al meer en meer wiskunde gemaakt hadden, maakten ze algebra.  Erger nog, een deel van de filosofen hun algebra diende en dient om de belangen van de politieke klasse die de wereld om zeep dreigden te helpen te dienen of om de filosofie in de schaduw van de godsdienst te houden. 

              Als ik jullie daarom een tip mag geven.  Eens hadden we in een dorp ergens een nest bij een familie die leefden van de opbrengsten van het fruit van de streek.

De jongen die daar opgroeide en alle, maar dan ook alle soorten hard labeur leerde doen en achteraf ook nog veel leerde van het leven in andere bedrijven, besloot na zijn werkuren voor filosoof te studeren.  Hij vergeleek de theorieën altijd met de praktijken.   Hij had een mateloze interesse in al wat met het leven te maken had en deed alle soorten ervaringen op die je je maar kan indenken, politiek, sociaal, psychologisch... . Hij probeerde zelfs z'n ervaringen allerhande in kunst om te zetten.

In z'n werken die hij uiteindelijk op het internet zette verklaarde hij alles tussen ontstaan en vergaan in de geschiedenis en in het persoonlijke en collectieve verleden en heden van mens en mensheid.  Hij stelde een aantal concrete oplossingen voor om met oorlog en armoede af te rekenen en de huidige mogelijkheden optimaal aan te wenden en de huidige moeilijkheden te neutraliseren en te overkomen.  Hij vond zelfs een systeem van nieuwe, internationaal te organiseren verkiezingen uit, een systeem met eerst een referendum over de  goedkeuring van een algemeen programma met de voorwaarden voor werk en welzijn van de hele wereldbevolking en daarna internationaal overgaan tot projectverkiezingen in plaats van partijverkiezingen.

De wereldbevolking zou hun vertegenwoordigers per project ( werk, telecommunicatie, transport, energie...) rechtstreeks kunnen verkiezen.

Om burgeroorlogen te vermijden zou er aan het eigendomsrecht niet worden geraakt, indien de grote bedrijven en Staten er voor konden zorgen dat iedereen een zinnig  werk had.(zelfde loon voor zelfde werk over heel de wereld).

Als jullie nog eens achter je computer zitten, surf dan eens naar  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be of http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

en laat hem weten wat je er over denkt.  Tegenwoordig onderzoekt hij ook de wereld van de dromen...en allerlei speciale verbanden rond leven en dood.  Maar die studie komt op de tweede plaats...terwijl hij wacht op tekenen dat de mensen sociaal minder passief worden. Kom uit de ivoren torens waarin een stuk van de media jullie gevangen houdt. De dag van vandaag maken wij alleen nog nesten bij mensen die selectief met hun TV kunnen omgaan en niet naar kitsch kijken.  Misschien tot je ons nog eens bij jullie aantreft.

Zo'n tien, twaalf jaar geleden schreef ik de volgende zinnen :

"Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel.   Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens. Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is.  Er is maar één leven en één wereld, neem verantwoording en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen. Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden.   Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen. Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit.  De waarheid is eenvoudig.     Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig.                                                                                 Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ?   Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent.                                                                          Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven.    Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven.”


P390 Inhoudstabel  Filosofisch Verzet Columns

Foto   ‘Fotofilosofie’    Facebook                the Premature Testament

Het voortijdig Testament

   some English-French contributions

F i l o s o fi s c h   V e r z e t      Philosophical Resistance

D e   B l o g f i l o s o o f - The Blogphilosopher

Columns,  Essays, Gedichten, Kortverhalen,  Alternatieven, Monologen



Octaaf   Coeckelberghs

Geen opmerkingen:

Een reactie posten