zaterdag 21 juli 2018

Op weg naar innerlijke rust('on our way too inner peace'-traduction below)



Op weg naar innerlijke rust
Het is niet omdat we al huilend op de wereld komen en er misschien kermend van verdwijnen, dat alles daartussen geen zin heeft. Je hoeft alleen al maar de wetenschappen te bestuderen en de symboliek er van te vatten om de diepere zin van het leven op alle vlakken te begrijpen.  Je moet wel ontsnappen uit de wereld van het oppervlakkige die men de mens probeert op te dringen.  Indien je in je kleine en persoonlijke omgeving een positieve rol wil spelen of voor nog anderen tevens een positieve inbreng wil doen op het meer collectieve vlak, dan kan je best ook eerst bestuderen hoe het economische en sociale en politieke met mekaar verbonden zijn, gelinkt aan de meer subjectieve aspecten van onze leefwerelden ben je dan bezig met meer en meer bewustzijn aan te kweken. Heb je dat allemaal op punt dan komt er ook meer ruimte niet alleen voor de gewone gedachten en dialogen maar ook voor de innerlijke communicatie met je zelf. Je komt in een mooi landschap en er overvalt je een innerlijke rust als decor waardoor je na het voorbijtrekken van de vreugden en zorgen aanbelandt bij een punt tussen vroeger nu en de volgende momenten, een zich steeds verschuivend moment van zijn waar al het negatieve op de duur uit je voelen en denken wegdeemstert en er zich een aantal andere perspectieven rond de zin achter ‘leven’ aandienen. Het leven, met zijn meest prachtige wet : van zodra de zinloosheid benadert wordt, krijg je of wel nog meer onzin of een weg daaruit weg. Hoe minder je bij één of andere vorm van smart blijft zitten, hoe vlugger je je eigen los kan maken van veel afzien dat met het in rondjes blijven draaien te maken heeft.  Om dit te kunnen moet je wel je eigen leven snappen, kritiek en zelfkritiek aanvaarden, niet in zelfmedelijden blijven zitten of aan overdreven medelijven met anderen ten onder dreigen te gaan.  De situatie waarin je je bevindt is altijd een eerste stap naar minder of meer inzicht in de verbondenheid van mensen onderling, mensen van vroeger en mensen van nu. Indien je je teveel laat leiden door een teveel aan een verlangen dat alleen op lusten en roes of bezit is gebaseerd, ben je misschien wel af en toe niet ongelukkig, maar de innerlijke rust die je nodig hebt om anderen en jezelf aan te kunnen, komt er niet korter bij door.
Het zou me niets verbazen dat die staat van innerlijke rust en tevredenheid waar naar we allen in meer of mindere mate trachten, te maken heeft met zij die er op een niet biologische manier meer zijn. Het deel negatievere erfenis van hen proberen we door onze levens zelf te milderen of te minderen en daar is levenservaring en kracht voor nodig, relativering en durven ook, leren omgaan met alles en iedereen die een invloed op ons heeft. Onze gevoelens leren verwoorden ook en vragen om kracht aan de voorbije en aanwezige energie van het goede zoals die zo simpel in de stilte van de natuur aanwezig zijn kan, in de nederigheid van herkennen en erkennen van al die tekenen in mensen dat ze gewoon gelukkig willen zijn zonder een teveel aan complexe roerselen der ziel die gewoonlijk vertrekken uit alle mogelijke vormen van angst, angst om niet voldoende bemind te worden, te kort aan van alles en iedereen te komen, ziekelijke hebberigheid, onzekerheid, op de spits gedreven concurrentie en zo veel meer. Al die in vorige zinnen opgenoemde wezenlijkheden vertalen zich dan in een aantal ideologische tegenstellingen die onze filosofische kijk op de dingen vertroebelen en die hoogstens, kunnen leiden tot een verbetering van de praktische levensomstandigheden (niets op tegen zolang deze maar ecologisch verantwoord blijven), maar ten kostte van levens die ten dienste van een enorme uitbuiting staan en met vervreemding en vaak bloedige conflicten gepaard gaan. Maar genoeg daarover in mijn vorige essays en kunstuitingen allerhande.  Indien de samenleving volgens ethischer normen zou worden beheerd, zou de mens ook meer ruimte krijgen voor zijn mentale en spirituele evolutie, daar alles met elkaar verbonden is.  Voorwaarde tot groei is dat men de uitdagingen die het leven je op persoonlijk en collectief vlak stelt ook durft aan te pakken en niet in zelfbeklag blijft steken of je blijft ergeren zonder dat er oplossingen in zicht komen.





De filosofie kan de wereld vooruit helpen

De geboorte van wetenschappelijke denken werd begeleid door een ontwikkeling van het filosofische denken.  Zowel atheïsten als theisten zitten op een verkeerd spoor met de inhoud van hun termen alleen al, energie is waar alles om draait en het hele kleine bestaat én uit deeltjes én golven en is soms onvoorspelbaar, net als het leven…het verder leven gebeurt op basis van de wetten van materie en antimaterie, ook het meer etherische spirituele zit als eenheid in dat proces, zonder het afgestorvene geen leven, eeuwig, of steeds opnieuw weer opduikend, niemand weet het. Alles evolueert op basis van de vorige dobbelstenen, toevalligheden of niet toevalligheden, contacten, woorden, gedachtenoverdracht, gevoelensoverdracht, ideeënoverdracht.  Het groeien naar een bewustzijn dat bij de atomaire werkelijkheid past heb ik in een aantal essays en andere literatuur proberen vatten.

vijftig

Geworden. Als je de verwekking meerekent (ondertussen midzomer is het midzomer 2018 en de teller staat op bijna 63). Méér nog als je het ontstaan van ons zonnestelsel meerekent. En daarvóór en daarvóór...ik moet toch altijd iets geweest zijn...vóór ik uiteindelijk een stukje iemand van m'n voorouders werd. Eigenlijk zijn we met z'n allen één voortdurend uit mekaar vallend wezen en komen we allen uit dezelfde bron van opbouwen. Vóór het mannelijke en vrouwelijke bij mekaar komen om een nieuwe lichamelijke eenheid te maken hebben ze al een miljarden jaren oude repetitie achter de rug. Net zoals je tijdens je leven soms besluit om iets op een andere manier te gaan doen, is er nog nooit dezelfde combinatie geboren.

Hetgeen biologisch leven zo speciaal maakt is het vermogen om iets op een andere manier uit te proberen.  Vanwaar komt dan dat vermogen ?

Deels van de wetmatigheden der fysica en chemie...maar bepalen en verklaren onomstotelijke 'wetten' daarom alles ?

Is de scheppingskracht niet een voortdurend opbouwend en afbrekend...maar altijd vernieuwend iets...en is dat proces op zich niet de sleutel tot de eeuwigheid ?

Niet alleen vóór ons leven maar ook tijdens ons leven en zelfs na onze dood zijn we nog altijd een stukje of verschillende stukjes in iemand anders...omdat we één eenheid zijn...nog altijd kinderen van die goedheid, de negatieve emoties ook,  die nieuwsgierigheid, dat 'willen' dat al vóór het biologische leven in de atomen zat. Als we in de anderen meer ook deeltjes van ons eigen zagen zouden we meer in mekaars bestaan en welzijn geïnteresseerd zijn.

Het leven is gewoon een kunstenaar die zich op alle mogelijke manieren uit...in de pracht van de natuur zowel als in onze persoonlijke relaties...tot in het diepst van onze gedachten. Voel je de lijn van dit uiteinde naar het vroege begin in je eigen ? Mysterie en toch heel duidelijk soms.  Straling schiep materie en die materie valt in haar componenten én in straling weer uiteen. Na de schepping van materie door straling, 'in den beginne' werd alles alleen uitgebeeld als de vastheid van stof en eeuwige eigenschappen als kleuren en klanken en volume en ruimte en snelheid...als vorm...iets zonder stoffelijke vorm kan immers niet bestaan...zelfs de symboliek die we door onze woorden uiteindelijk deden ontstaan heeft een vorm...gemaakt uit de stof waarnaar we wederkeren.  Dewelke is jouw rol hierin...welke eigenschappen vertolk jij het best,...en hoe doe je dat dan ?



de snelheid van licht en de micro-en macro kosmos

         Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 sekonde onderweg geweest.  Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.   Het licht uit de macro kosmos komt dus uit het verleden(nog van de big bang) en bereikt ons als waarnemer in het  NU...de grens van verleden met toekomst. Ook de micro kosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die er rond cirkelen.

          Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de macro kosmos als het verleden beschouwen...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun antimaterie zich in ons  hier en NU in een genetische atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ?  Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe.

         Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?  Vermits onze geest één is met de materie, want we komen  uit de straling die de materie vormde voort en zijn deze straling ook...en alles wat er gebeurt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben.  Miljarden herkansingen. 

Uitgaande van het bovenstaande, kan je een aantal schetsjes maken. 

De ruimterekening gaat van klein naar groot.  Ruimte werd door de big bang geschapen, werd groter en groter en groeit voort.  De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

De snelheidsberekening van macrolicht en microlicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recentste verleden...ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in 't oog houdend.  Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al planmatig is...soms kan je er alleen maar op inspelen... .



"in den beginne was er het woord" én de wetenschap

         Voor de zoekenden naar het waarom, de betekenis van het leven, zijn er niet alleen een deel van de antwoorden in teksten te vinden; teksten niet alleen van vandaag maar zelfs tot honderden jaren  voor Christus en langer zoekt men met woorden een betekenis aan het leven te geven.  Ook de moderne mens die het niet zo begrepen heeft op het klassieke taalgebruik dat je in oude teksten terugvindt heeft er vaak iets aan.

         Niet alleen teksten, maar ook de wetenschap draagt vele sleutels tot het begrijpen van de zin van het leven.

'In den beginne was er het woord'...en inderdaad...het woord is trilling...is straling...'straling' kan je niet vastgrijpen...daarin onderscheid het zich van materie.  Chronologisch gezien was er eerst 'straling' en dan pas 'materie'.  Het was het onzichtbare dat het zichtbare vormde. Chronologisch was er eerst het ei en dan de kip...eerst het idee, het onzichtbare, de straling...en dan de materie.  De wetenschap breekt zich het hoofd over de vraag wat er vóór de big-bang was : was er eerst ofwel een punt zonder afmetingen en zonder inhoud of was er eerder eerst een volume dat kleiner of gelijk aan nul dreigde te worden (zoals iets dat wordt samengeperst en op de duur barst) ?  Intuïtief geloof ik eerder dat er sprake is van schepping van zodra iets het inhoudsloze benaderd.  Als de druk op of in een bepaalde ruimte zo groot is dat het inhoudsloze wordt benaderd is er sprake van instabiliteit en bijgevolg van een lagere symmetrie...de ruimte ontploft met als doel de oorspronkelijke symmetrie te herstellen. Wanneer uit dode materie (als zoiets al bestaat, want zelfs mineralen hebben energie) biologisch leven ontstaat, dan heeft dat de neiging zich tot ingewikkelder structuren te ordenen.  'Instabiliteit' vraagt als het ware om een verhoging van de kwaliteit van de structuren langs de welke de organisatie van de natuur tot en met zijn kind, 'ons bewustzijn', zich beweegt.  Een lagere vorm van symmetrie leidt tot zinloosheid en uiteenvallen.  Bij een toestand van 'stabiliteit' heb je geen druk van buiten uit of wordt de druk weerstaan...is dit niet het geval dan komt men via het uiteenvallen soms toch tot situaties die naar nieuwe vormen van stabiliteit leiden kunnen.  Zou het soms ook niet mogelijk zijn, zo vraag ik me af 'dat die uitwendige druk, die onrust, soms ook niet van binnenuit geschapen wordt ?  Roept de rust de onrust op met beider ontwikkeling als doel ?  Je kan deze fysica ook naar de alledaagse belevingswereld van de mens proberen vertalen.

Een rechtschapen iemand die veel negatiefs moeten dragen heeft en er wijzer door geworden is en zijn inzichten helder proberen doorgeven heeft...is er zelf op de duur nog meer bewust van geworden.  Zo bewust dat sommige dingen ook voor hem nog slechts in een flits duidelijk zijn.  Is 'rust' fysisch gesproken enorm veel groter dan onrust  en neemt die rust, dat evenwicht af, naarmate het kleine, het detail van alles benaderd wordt...teveel detail dreigt te overladen ?  Zo kan een mens bijvoorbeeld ook instorten als er teveel problemen opeens op hem afkomen.  Geen wonder dat hij dan in de grootheden van de rust, een open luchtruim, de sterrenhemel, een berg of de zee enz....weer nieuwe energie vindt. 

         Zo kan je doorfilosoferen.  Is dood wel alleen minerale 'rust' en 'stabilisatie'...wat gebeurt  er met het gedeelte onzichtbare stralingsenergie dat ons verlaat (zie het essay 'doodgewoon' over een bijzondere ervaring). 

De wetenschap leert ons onder andere dat zowel fotonen (straling), atomen en later cellen bepaalde dingen gemeen hebben.

Ze schikken en herschikken en vormen voortdurend nieuwe combinaties.  Al die combinaties hebben een voorgeschiedenis.

Al die combinaties waren en zijn en zullen voortdurend afhankelijk van bepaalde levensomstandigheden zijn.

Onze genen zijn een actueel dossier van alles wat er daarvoor al meegemaakt is.  Ook onze huidige zielsgesteldheden zijn aan dezelfde wetten onderhevig.  Als je je eigen familie en omgeving bestudeert dan lijkt het wel of sommige eigenschappen van mensen al voor hun geboorte voorgeprogrammeerd in de genen van hun ouders moeten zijn ingeprent, afhankelijk van de toestand van de verwekkers destijds.       De energie van licht en andere stralingsenergie ontwierp het leven en waarschijnlijk verworden we terug tot die bron, voegen we ons bij het licht, worden we licht dat stroomt daar waar het binnengelaten wordt...letterlijk en figuurlijk...zoals de kracht vervat in het WOORD...dat niet alleen een klank, een trilling maar ook een betekenis is.  Alles is betekenis...en een drang naar voortdurende herstel van verbroken symmetrie.

Het individueel wezen is een tot stand gekomen collectief, tot stand gekomen door zij die geleefd hebben en leven.

Het individuele wezen is een progressieve, voorgeprogrammeerde incarnatie doorheen de tijd.

als noten die je onder een boom zoekt, zo wordt gevonden alles wat je je maar afvraagt, als je maar aandacht hebt.





intro

Mooi zo, we kunnen weer wat schrijven. We, de complexe, maar oh zo eenvoudige eenheid van geest die dit neerpent.

Alles van uit het standpunt dat ook diegenen in wiens leven je verwikkeld zit, je leven voor een stuk bepalen.

Daarom ook die we, van de eerste zin. We zijn een telepathisch geheel van verbanden en gevoelens en inzichten die aan kwaliteit werken.

Met wat we al schreven namen we reuzestappen, ik, diegene die het opschreef, heeft altijd wat voorsprong en achterstand tegelijk.

Achterstand, qua niet altijd volledig direct de zielswereld van anderen te begrijpen, voorsprong omdat, eenmaal ik die door ervaringen begrijp, ik een grote inhaalsprong maak.

Voor elke nieuwe aanzet tot analyse, lijkt het als of de droomwereld van 's nachts niet genoeg is en de dag korte rustmomenten telt waar alles overwogen wordt.

Een soort Passing It All -PIA (een overlopen van vroegere informatie over toestanden en axioma's met de huidige fasen en mogelijke projecties naar de toekomst toe).  Voorsprong ook vooral vanwege allerlei inzichten op alle domeinen van het leven, abstract of concreet en de uitingen hiervan op velerlei literair en ander gebied.

Bovendien moet je qua spiritueel-psychologische dingen in je omgeving een aantal mensen kennen die symbolisch verwant zijn aan diegenen die ondergetekende auteur kent. (ze zijn wel in eenieders omgeving te vinden, maar toch).  Zie ook de symboliek uit het kortverhaal 'Er was dus toch leven na de dood'



Om de bovenstaande alinea te begrijpen, zijn al die inzichten en bijvoorbeeld  professor Carl Jung zijn symboliek van de droomwereld niet voldoende.

Om een beetje te kunnen volgen moet je er van uitgaan dat materie en antimaterie één zijn en moet je de symboliek van het objectieve wetenschappelijke aanvoelen.

Spoken bestaan niet, want iets zonder vorm kan niet bestaan, wat zinloos dreigt te worden, kleiner of gelijk aan nul, neemt andere vorm aan. Zelfde principe van de big bang, waarna straling, fotonen, atomen, moleculen, planeten...cellen, xx, celdeling, organismen... wij. Het ei was eerst, niet de kip. Al deze dingen die van het micro niveau vertrokken en vertrekken (en eigenlijk vanuit uitwisseling met antimaterie) hebben ook macro-vormen.

Zo heb je niet alleen het individuele bewustzijn van een cel, maar ook van een individu, groepsbewustzijn, collectief bewustzijn...op onbewust, onderbewust, bewust niveau.

Zo heb je ook op sociaal vlak de reis van clans, families, stammen, feodaliteit naar moderne maatschappijen.

Zo heb je ook de ontwikkeling van het individuele bewustzijn, niet alleen via schoolse kennis opdoen, maar ook via tal van vormen van relaties, zakelijke en andere.

Iedere soort relatie heeft dan weer een aantal schakeringen...die teruggaan naar vorige generaties en er voor een stuk verdere ontwikkelingen of reacties op van zijn.

Zonder een praktisch concreet iets, bestaat geen theoretisch iets en omgekeerd is ook waar, net zowaar als er geen materie zonder antimaterie is.

Alles was straling in de beginne en eindigt bij straling...maar eindigen kan niet, omdat energie onvernietigbaar is, en andere vormen aanneemt.

'Is er een energie die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om eenzelfde of vergelijkbaar bewustzijn met het onze te hebben' ?, zou men zich kunnen afvragen.

Daardoor kom je nogal vlug uit op het beperkende pad van de godsdiensten...die weigeren van de linken tussen wetenschappen en andere domeinen te zien.

Wetenschap weigert dan weer van de linken met zaken zoals telepathie te zien...terecht soms, want er bestaat veel gezweef en gezever op 's mensen evolutietocht.  Geen verwijt, ieder zijn eigen zoektocht, maar toch.  Laten we aannemen dat al het goede dat mensen ooit deden door de levenden als straling ontvangen kan worden, indien ze zich niet emotioneel bezwaren.

Materie is zwaarder dan eterie (straling) en deze laatste is één in de wisselwerking ermee.

Het emotionele zware, zou men moeten ontgroeien en dan meer in rust door het leven gaan, maar de wegen van de genetica en de uitwerking ervan zijn ondoorgrondelijk.  Het spoor van het spirituele tussen mensen is heel moeilijk te volgen.  De boodschappen van je innerlijken zijn soms verwarrend en misleidend.

Het kan goed zijn dat mensen die op emotioneel vlak rust gevonden hebben, deze toch nog verlaten voor het dieper begrijpen van het spirituele via het emotionele.



Materie en antimaterie zijn één omdat stof alleen niet kan bestaan en het spirituele ook niet zonder inhoud, zonder stoffelijke vorm kan.  Alles is een zoeken naar aanvulling en uitwisseling daarom, binnen de grenzen van wat mogelijk, wenselijk en dragelijk, dus mogelijk is.



In welk verhalen zit je momenteel ? Hierover moet je eens goed mediteren. Wie zijn al die mensen die je van nabij of verder kent. Begin misschien bij diegenen die je meer van nabij kent. In welke verhalen zitten zij en hoe sluiten deze verhalen op de jouwe aan. Doorloop de momenten dagelijks die rust of onrust brachten in jezelf en probeer uit te vissen wat je ergert en deze ergernissen te overkomen door je in te leven in wie de andere is door dingen die je samen met hen doet. Probeer ook de angels in de levens van anderen te vinden. Je zal merken dat iedere diepere vraag die je je stelt in het dagelijkse leven geleidelijk, al dan niet abrupt langs dingen en mensen in de buitenwereld om, een antwoord probeert te geven.  Soms zullen de verschillende delen van je ego daar verschillend op reageren en moet je hier tijdelijk een houding van onverschillig evenwicht tegenover aannemen...totdat door de kalme, rustige overwogen daad en het duidelijke spreken alles helderder wordt en je omgeving weet dat je van uit een innerlijke rustige kracht spreekt. Of je daar in dat punt kunt blijven, hangt af van de dingen die je met mensen aangaat. Sommigen hun taak is het van mensen met een te vaak verstoorde innerlijke kalmte te begeleiden...anderen hun wezenlijke ik verandert gewoon dingen door, zelfs zonder in de gewone betekenis van met mensen om te gaan. Projecteer niet te veel in de zin van 'het zal zo moeten zijn of zo moeten worden'. Alhoewel er vele dingen vast liggen, heb je ook telkens de keuze om bepaalde richtingen uit te gaan en daarmee verbonden de paden van een aantal mensen te kruisen. Veel hangt ook af van wat er in het verleden werd aangegaan en al of niet afgesloten...en dat limiteert enigszins het heden, zeker als je niet bij je innerlijke rust geraakt, vanwaar de voor jezelf meest gunstige ontwikkelingen vertrekken. Ondanks vele kritieken die je zal tegenkomen, bevindt men zich als men vanuit kalmte denkt en voelt en handelt in een voor jouzelf sterke positie. Als men zijn eigen onvoldoende liefheeft, zijn talenten onderschat en teveel connecties van uit een verkeerd ingeschat verantwoordelijkheidsgevoel aangaat, in zware emotionele kringen blijft vastzitten, zal men niet de juiste mensen aantrekken om bij je innerlijke rust te blijven...alhoewel het dan wel de juiste mensen zijn...aangezien je je op een bepaalde frequentie van zijn bevindt. 



Levens en Verbanden

Heb ondertussen al wel het één en ander dat voorouders en dus inclusief ik, niet begrepen, doorleefd en doorstaan en een passend vervolg gegeven. De grootouder en oudergeneratie werden in één en twee wereldoorlogen groot en het politieke begrip van die zaken heb ik bestudeerd, bediscussieerd, er over geschreven tot en met alternatieven toe en mijn generatie en de jongeren hebben een aantal kansen de dag van vandaag, om hetzelfde te doen. Ook van waar we komen en wie we zijn, zelfs mogelijke verbanden met wat energetisch van hen die ooit leefden overbleef, en hoe de menselijke geest over leven en dood heen als eenheid werkt, heb ik geschetst. Een roman schrijven om dit te verduidelijken, ach, dat is het leven zelf, niet zomaar te verwoorden, maar in feite heb ik het via een aantal onder meer op internet verkrijgbare literatuur en andere kunstvormen geprobeerd, via organisaties en het leven tussen mensen zelf.  Google onder meer ‘de blogfilosoof’ en ‘fotofilosofie’.

Warmte, intellect, intuïtie, liefde...zouden ze zonder de straling van het verleden wel kunnen bestaan...die soort van wijsheid die van straling atomen en cellen maakte en de cel een binnenweg wees om zichzelf te vermeerderen, 'het delen', aanleerde. ? Heel dat proces, bij ieder leven wordt het van bij de verwekking doorlopen en het leven zelf is ook een soort groei doorheen wat al was verworven.



Veel ingewikkelder dan al die voorouderlijke lijnen, maar simpel voor wie ze doorheeft, zijn de liefdesbanden tussen mensen, en dan meer bepaald diegenen van zij die ook lichamelijk tot mekaar komen en heel in het bijzonder, de kinderen die er uit voorkomen en de wegen die zij gaan nemen.  Wanneer men goed in zijn vel zit, lijkt men wel in een bewuster en verlichter makende soort echte roman te zitten. Men merkt ook beter hoe het leven van verschillende mensen als een puzzel in één zit.      Niet alleen jezelf bent een puzzel, maar ook ‘ je anderen’ in het kader van steeds grotere entiteiten. Iedereen doet dingen in afwachting van de volgende fazen van het leven en er zit enorm veel zin in dit gigantische gevecht om de onzin uit de scenario's te houden.  Op je beste momenten weet je ook dat je eigenlijk heel goed geholpen wordt in het leven...en dan wordt elke soort situatie dragelijk. Kleine dingen even belangrijk als grote. Men ergert zich niet meer aan de medemens en situaties maar begrijpt en schat in en men staat op zijn eigen strepen indien echt nodig. Het ego mag niet te groot zijn, maar is niet een negatief iets en soms moet je het heel groot laten worden; net zoals zich ergeren soms wel handig kan zijn als dynamiek die je op bepaalde momenten nodig hebt...alles past in dingen die nu eenmaal gebeuren.

Een beetje filosofisch in het leven staan helpt hier wel bij.



Vroeger deelden mensen meer materiele zaken, nu moet iedereen zijn eigen boor-en dit en dat machine hebben. Het echt menselijke met mekaar bespreken is een even groot taboe geworden als het voortdurend over de dood hebben, en vermits de ware toedracht achter deze, voor iedereen gelijkaardige en toch andere evoluties eigenlijk, voor een groot deel met het woord 'liefde' in al zijn schakeringen te maken heeft; raakt men al eens teveel schaduwzijden die mensen tot confrontaties leiden, wat ook niet altijd echt wenselijk is.  Het ontdekken van de kracht van de eigen innerlijke vreugde en die met mekaar uitwisselen, is altijd de oplossing.



Genetische wijsheid

Genetische wijsheid zet mensen op weg naar mekaar om onafgewerkte dingen uit het verleden in het nu tot rijpheid te laten komen, zodanig dat de onvoltooide verhalen van de voorouders hun voltooiing vinden als genetische wijsheid, weer wijzer geworden.  Soms stoppen verhalen wegens volbracht of ten einde inspiratie.  Je kan daar veel rond uitleggen, maar het komt in feite voor een groot stuk neer te weten wat het leven en de liefde inhoudt, welke schade negatieve emoties kunnen veroorzaken voor meer positieve wegen worden gevonden.  Een mens moet steeds meer capabel worden om  te leren observeren wat er in het nu gebeurd.  Eenmaal je het verleden snapt en veel kennis en wijsheid hebt opgedaan, sta je stabieler in het nu.



Even enkele ‘details’ over het leven samenvatten

1.     Niet de vraag naar het leven na de dood is de moeilijkste vraag in de filosofie, maar de vraag van waar onze grootste schatten, de nieuwelingen blijven komen, dat is een groter raadsel. Het vervolg van genetische en andere verhaallijnen van vroeger, het beu zijn van rijst met gouden lepeltjes te eten enz... . "Van de liefde zal je zeggen", ok, van een aantal allianties die we aangaan om het levensechte theaterstuk van de wisselwerkingen tussen negatieve en positieve emoties te leren kennen en verbeteren. Het doel, de innerlijke vrede te ontdekken en zoveel mogelijk bewaren. Eigenlijk zouden toch een deel mensen het goed nieuws vinden van te vernemen dat ze geadopteerd zijn.het beu zijn van rijst met gouden lepeltjes te eten enz... . "Van de liefde zal je zeggen", ok, van een aantal allianties die we aangaan om het levensechte theaterstuk van de wisselwerkingen tussen negatieve en positieve emoties te leren kennen en verbeteren. Het doel, de innerlijke vrede te ontdekken en zoveel mogelijk bewaren. Eigenlijk zouden toch een deel mensen het goed nieuws vinden van te vernemen dat ze geadopteerd zijn.versus het belanden waar je zelf kan kiezen, versus het beu zijn van het eten van rijstpap met gouden lepeltjes.  “Van de liefde zal je zeggen, ok, van een aantal allianties die we aangaan om de wisselwerking tussen negatieve en positieve emoties te leren kennen en verbeteren.  Het doel, de innerlijke vrede te ontdekken en zoveel mogelijk te bewaren.  Eigenlijk zouden een deel van de mensen het goed nieuws vinden van te horen dat ze geadopteerd zijn. Maar, de uitdagingen van het te aanvaarden lot moet je nu eenmaal aangaan, je kan er moeilijk onder uit. 

2.     In de zestiende eeuw en vroeger waren er een aantal pogingen om onder het juk van de katholieke leer uit te geraken.  Men wilde onder meer in de Nederlanden en noordelijker en bij de oosterburen als ook zuidelijker de Bijbel zelf gaan interpreteren.  De geuzen verloren het pleit in de zuidelijke Nederlanden onder meer en bleven met de Latijnse versie dat het leven lijden was zitten.  Vermits godsdiensten maar een middel zijn, een richtsnoer om tot meer sociale en morele gedragscodes te komen en tot meer bewustzijn, een stap naar een meer wetenschappelijke en filosofische benadering van de oorsprong, het zijn en worden ; verliezen die momenteel aan invloed in de samenleving, want met een beetje onderzoekdrang en kritische geest op alle domeinen van het zijn, kom je tot een ander wereldbeeld. Belangrijk is van een goed vertrekpunt bij dit alles te hebben.  Op bijeenkomsten van religieuze alternatieven hoor je dikwijls hetzelfde uitgangspunt : “de geest staat los van de materie”, terwijl beiden één zijn…en bovendien het ei er voor de kip was, evolutionair gezien.  Daaruit volgt dan het spel met het woord ‘God’, terwijl het ‘goede’ een beter woord zou zijn; of ‘het eeuwig evoluerende’ van alles en iedereen tijdens naar alle waarschijnlijkheid een reeks big bang cyclussen. Symbolisch bekeken is zo’n uiteengaan van materie een punt waar zoveel druk op komen te staan is dat alles uiteenvalt omdat een volume een punt kleiner of gelijk aan nul wil innemen…en dat bestaat niet, vormeloze spoken bestaan niet, alles heeft een materie; in het geval van de straling waarmee de hele evolutie na de big bang een aanvang nam, noemt men dat ‘eterie’, we komen niet zo zeer van as tot as, maar van straling (geestelijke materie) tot straling (na de dood, niet alleen as).  Moderne ‘Geuzen’ zouden dus best niet zich laten vangen aan allerlei uitleg die beweert dat het lichaam een illusie is en het geestelijke op zich hét van hét, alles vormt een eenheid, de stap van vele ‘Goden’ naar het één Godsbeeld ging al in die richting, wel, de huidige wetenschap toont meer en meer aan dat ook het zijn in al zijn aspecten één is en bovendien bijna niet vernietigbaar, de vorm verandert voortdurend en wie zal zeggen of je één leven per big bang cyclus krijgt of meerdere voortdurend andere genetische combinaties bent in het vertakte systeem der genetica ?  Wie weet welk soort van interactie er nog tussen levenden en doden is, behalve de genetische en culturele en persoonlijke vervolgverhalen op diegene van de voorouders ?  Daar moet je al een heel goed observator voor zijn indien je kennis en levenservaring genoeg hebt op alle vlakken van het leven bovendien. Om tot leven te komen heeft de straling alle processen van voor het atoom beleid, de cel geleerd hoe zij zich moest delen, de aarde geholpen bij het zich uitrusten om haar plaats in de kosmos waar te maken. De woorden ‘God’ en ‘Liefde’ lijken wel tijdens in sommige geschriften boven alles verheven te staan, maar de zoektocht naar innerlijke vrede (en maatschappelijke vrede), omhelst een hele reeks domeinen, waaronder de overwegend stoffelijke economische, sociale en politieke (in die volgorde van ontstaan).  De persoonlijke zoektocht naar innerlijke vrede echter staat in het teken van de man-vrouw verhouding.

De mens tussen tijden en verandering

Vroeger waren er zo van die draaibare driehoekige autovenstertjes.  Vroeger waren er nog veel boeren in Europa.  Vroeger, … .  De zakelijke relaties tussen mensen evolueerden mee, als ook de psychologische relaties  werden er door beïnvloed.  Maar hoe staat het nu met onze spirituele band met het leven, zijn we helemaal in de ban van de aanhangers van de zinloosheid van het leven, of ontdekken we toch de samenhang van velerlei soorten zingeving en uiteindelijk de persoonlijke zin van onze levens ? 

Het feit dat we zijn wie we zijn en voortdurend in het actuele moment van wording zitten, is al een wondermooi iets wat men kan ervaren bij bestudering van al die natuurlijke factoren die de hele reis van straling tot atoom en cel en wijzelf hebben mee bepaald.  Alles wat bestaat heeft een vorm en bij benadering van de vormeloosheid valt alles weer uiteen in straling.  De krachten die bijdroegen tot het tot stand komen van leven op aarde, zijn al even verbazing wekkend, lees er maar lectuur op na of volg een aantal documentaires dienaangaande en probeer U de wortels van Uw eigen zijn eigen te maken.

Bij het sterven worden we terug voor een deel straling, en hoe dat voelt of welke functies die straling heeft, daar hebben we het raden naar.  Voegt deze straling zich bij het geheel van aanwezige energie in de kosmos of blijft ze voor een deel niet met ogen of lichaam aanwezig bij bepaalde of alle leden van onze genetisch vertakte mensenboom ?  In vele, zo niet alle gevallen zijn we de voortzetting van de verhalen van onze voorgangers; dus niet bepaald de Indische manier van reïncarnatie; noem het genetische reïncarnatie.  De symboliek van het wezen van zijn van alle of sommige van diegenen die ons via de DNA samenstelden, ligt in ons versmolten in alle facetten van ons karakter en manieren van doen en zijn. 

Kenmerkend in onze persoonlijke evolutie en onze reacties naar mensen toe is niet zo zeer alleen de rode draad van de praktische indeling en uitwerking van ons dagelijks leven, maar ook de blauwe lijn van sociaal met mensen om te gaan en een stap verder, vriendschappelijk in al zijn gradaties.  Deze blauwe lijn leert ons dat we er qua ontwikkeling van echt menselijk bewustzijn voordeel mee hebben van onze naasten goed te behandelen, confrontatie met als doel alleen de eigen belangen; levert zelden een bijdrage tot meer wijsheid over hoe het leven in mekaar zit.  Het bewustzijn van het feit dat we een geheel vormen als groepen mensen en de mensheid samen, zou moeten groeien.  Voor de rode draden in onze levens betekent dat dat we ons meer moeten inzetten om uit te vissen hoe de economische, sociale en uiteindelijk politieke wereld plaatselijke en internationaal in mekaar zit en waar we ons daar bevinden en welke de korte en lange termijn perspectieven en alternatieven zijn.  Voor de blauwe draden betekent dat we meer de tijd moeten nemen om ons te verdiepen in hoe de mens door de eeuwen heen zich via onder andere religie en filosofie heeft proberen oriënteren om iets van de algemene en persoonlijke zin van het leven te snappen.

De persoonlijke zin van iemands leven is het verhaal van de interactie met de wereld als totaliteit maar ook voornamelijk met diens omgeving, kennissen, collega’s, vrienden, familie en zo verder.  Een belangrijk deel hiervan is de beleving van het liefdesgebeuren in de verhouding man- vrouw bijvoorbeeld.  Gewoonlijk beleefd men alleen de praktijk van liefdesrelaties en is er weinig bewustwording rond de wetmatigheden waarvoor de praktijk symbool staat.  De reden waarom niet eenieder zich van evenveel van het voorgaande bewust is, heeft ook te maken met de verschillende draagkracht van eenieder, men moet bepaalde waarheden, plezante en andere, ervaren en onder ogen durven zien, wil men psychologisch en spiritueel groeien.

Aan mekaar vastgemaakt

Je hebt al wel eens bergbeklimmers bezig gezien, met een touw aan mekaar gebonden.   Een fout van één kan gevolgen hebben voor de andere.  Geprojecteerd op onze relaties en meer bepaald onze meest emotionele relaties, zou men er kunnen van uitgaan dat bijvoorbeeld families met kinderen best niet buiten de familiekern passionele relaties aangaat, daar deze tot enorme ingewikkelde reacties en verwikkelingen kunnen leiden die de dingen tussen mensen te complex maken.  Vaak zijn zijsprongen ingegeven door de moderne maatschappelijke achtergrond die het tegen 100 percent willen genieten van het leven promoten; ‘genieten’ in de zin van zijn seksuele horizonten te verleggen in vele gevallen.  Men heeft vaak niet door dat men de moeilijkheden die men in de bestaande relaties ontmoet opnieuw op zijn bord krijgt met anderen die op hun beurt weer andere op te lossen emotionele problemen meedragen.  En van die anderen snapt men niet voldoende waarom ze bij hun oorspronkelijke partners zijn en vaak zeker niet dat het nieuwe relaties aangaan vaak een vluchtpoging is of zich willen indekken tegen mogelijke escapades van de eigenlijke partners.  Langs de andere kant zit men met de feiten van diegenen die aan onze levens voorafgingen.  Wat ons overkomt is vaak verbonden met wat hen overkwam en als tegenreactie daarop nemen wij onze posities in of gaan gewoon op hetzelfde pad verder, naargelang de eigenheden waarmee eenieder in het leven zijn zin en voldoening probeert te vinden.  Ook komt men soms andere partners tegen bij wie men zich beter voelt  om velerlei redenen…spiritueler verbondenheid bijvoorbeeld.  Het oplossen van dingen die over generaties heen vast zitten.

Eens in dit stadium gaat niet alleen de lichamelijke jaloezie meespelen, met soms catastrofale gevolgen.  De oorspronkelijke band tussen mensen zal dan wel aanvankelijk aangewakkerd worden, maar hoe dieper de spirituele band, des te meer de nieuwe partners naar mekaar zullen doorgroeien.  Die spirituele band, wanneer gebouwd op gemeenschappelijke interesse naar dit domein van het leven toe én positief aansluiting vindend met wat er bij de voorouders moeilijk was, zal ook de lichamelijke band tussen mensen verstevigen en indien er dan niet voor mekaar exclusief gekozen wordt, krijgen de spoken uit het verleden vrij spel om vaak op een destructieve manier toe te slaan.  Of het zou het geval moeten zijn dat de taak van iemand wel degelijk bij de oude banden ligt…indien dit al niet een verlenging betekent van het niet op eigen benen kunnen staan van het oorspronkelijke thuisfront.

Only English traduction

On the way towards inner peace
It is not because we come crying in too the world and perhaps weeping disappear, that everything between them does not make sense. All you have to do is study the sciences and grasp the symbolism of understanding the deeper meaning of life in all areas. You have to escape from the superficial world that people are trying to impose. If you want to play a positive role in your small and personal environment or for others to also make a positive contribution on the more collective level, then you should first study how economic and social and political things are connected to each other, and linked to the more subjective aspects of our worlds they are then being cultivated with more and more awareness. Understand all this in a brother point and then there is more space not only for the ordinary thoughts and dialogues but also for the inner communication with yourself. You come into a beautiful landscape and you will experience an inner peace as a setting through which you end up after the passing of the joys and worries at a point between the past and the following moments, an ever-shifting moment of being where all the negative feelings vanish and a number of other perspectives around the meaning behind 'life' arise. Life, with its most beautiful law: as soon as the pointlessness is approached, you get either more nonsense or a way out of it. The less you stay with some form of smart, the quicker you can loosen your own from a lot of disregard that has to do with turning around in circles. In order to be able to do this you have to understand your own life, accept criticism and self-criticism, not stay in self-pity or threaten to become over-exaggerated with others. The situation in which you find yourself is always a first step towards less or more insight into the solidarity between people, people of the past and people of today. If you are guided too much by an excess of a desire that is based only on lusts and intoxication or possession, you may not be unhappy at times, but the inner peace that you need to be able to cope with others and yourself comes not shorter by.

Learning to express our feelings and asking for strength to the past and present energy of the good that can be present so simply in the silence of nature, in the humility of recognizing and acknowledging all those signs in people that they just want to be happy are without too many complex parts of the soul that usually depart from all possible forms of fear, fear not being loved enough, too short of everything and everyone to come, sickness greed, uncertainty, rush-driven competition and so much Lake. All the essentialities mentioned in previous sentences then translate into a number of ideological contradictions that blur our philosophical view of things and, at most, can lead to an improvement of the practical living conditions (nothing at all, as long as these remain ecologically responsible), but at least cost of lives that are at the service of enormous exploitation and are associated with alienation and often bloody conflicts. But enough about that in my previous essays and art forms of all kinds. If society were to be managed according to more ethical standards, man would also be given more room for his mental and spiritual evolution, since everything is connected. A prerequisite for growth is that the challenges that life poses on a personal and collective level also dare to tackle and do not get stuck in self-criticism or continue to annoy you without solutions coming into view.



fifty
Became 50. If you count the procreation (meanwhile midsummer is midsummer 2018 and the counter is at almost 63). Even more when you count the creation of our solar system. And before and before ... I must have always been something ... before I finally became a bit of someone from my ancestors. Actually we are all one constantly falling apart and we all come from the same source of building up. Before the male and female get together to make a new physical unity they have already completed a billions of years old rehearsal. Just as you sometimes decide to do something in a different way during your life, the same combination has never been born.
What makes biological life so special is the ability to try something differently. Where does that power come from?
Part of the laws of physics and chemistry ... but do irrevocable 'laws' determine and explain everything?
Is the power of creation not constantly building up and destroying ... but always something innovative ... and is not that process itself the key to eternity?
Not only for our lives but also during our lives and even after our death we are still a piece or different pieces in someone else ... because we are one unit ... still children of that kindness, the negative emotions too, that curiosity, that 'wanting' was already in the atoms before biological life. If we also saw particles of our own in the others, we would be more interested in each other and well-being.

Life is simply an artist who expresses himself in every possible way ... in the beauty of nature as well as in our personal relationships ... down to the bottom of our thoughts. Do you feel the line from this end to the early beginning in your own? Mystery and sometimes very clear. Radiation created matter and that matter falls apart in its components and in radiation. After the creation of matter by radiation, 'in the beginning' everything was only represented as the solidity of matter and eternal qualities like colors and sounds and volume and space and speed ... as form ... something without a physical form can not existence ... even the symbolism that we eventually created through our words has a form ... made from the material to which we return. Which is your role in this ... what qualities do you best interpret ... and how do you do that?

the speed of light and the micro and macro cosmos
If we look at the moon, the light we see is one second on the way. The light that comes directly from the sun, the sunlight, takes eight minutes. The light from the macro cosmos thus comes from the past (still from the big bang) and reaches us as an observer in the NOW ... the boundary of the past with the future. The micro cosmos is also a world that is not completely built up according to the same laws with nuclei (atomic nuclei) such as the stars and electrons (planets, moons) circling around them.
Does the atomic light also need a speed to reach us or does it completely coincide with our time or ... or does that anti-matter light move in the direction of the future if we change the direction of the light from the macro cosmos? Considering the past ... or does the speed of the atomic light not coincide with the end of the past and the light in the atoms their antimatter is in us here and now in a genetic atomic form that also the complete reference work of our past forms? I am rather thinking of a combination of the three propositions, always with a 'providence' towards the future.
What can I do with that now will you say? Since our mind is one with matter, because we come from the radiation that mattered and this radiation is also us ... and since everything that happens with matter and radiation becomes finally one point with almost no content is we can begin to wonder whether we have not experienced billions of big bangs and the development of biological life. Billions of new starting ups.
Starting from the above, you can make some sketches.
The space calculation goes from small to large. Space was created by the big bang, grew bigger and bigger and continued to grow. The time calculation goes from past to future, from minus to plus.
The speed calculation of macro light and micro light with observer goes from minus to plus, from past to future and as an observer we are always at the end of the most recent past ... our road surface to drive, the future, always in mind. Do not forget to rest on time ... so that you can plan the future on a daily basis ... in so far as one is able to plan one’s future ... sometimes you can only respond to it ....

intro
Nice way, we can write something again. We, the complex, but oh so simple unity of mind that drops this down.
Everything from the point of view that also those in whose life you are involved, determine your life for a piece.
That is why we, from the first sentence. We are a telepathic whole of connections and feelings and insights that work on quality.
With what we have already written we took giant steps, I, the one who wrote it, always has some lead and backlog at the same time.
Backlog, in terms of not always completely understand the soul world of others, lead because, once I understand by experiences, I make a big catch.
For each new approach to analysis, it seems as if the dream world of night is not enough and the day has short moments of rest where everything is considered.
A sort of Passing It All-PIA (an overflow of past information about states and axioms with the current phases and possible projections towards the future). The main advantage is also because of all kinds of insights in all areas of life, abstract or concrete and the expressions of this in many literary and other fields.
Moreover, in terms of spiritual-psychological things in your environment you need to know a number of people who are symbolically related to those who know the undersigned author. (they can be found in everyone's environment, but still). See also the symbolism from the short story 'So there was life after death'

To understand the above paragraph, all those insights and, for example, Professor Carl Jung, are not enough to symbolize the dream world.
To be able to follow a bit you have to assume that matter and antimatter are one and you must feel the symbolism of the objective scientific.
Ghosts do not exist, because something without form can not exist, which threatens to become pointless, smaller or equal to zero, takes on a different form. Same principle of the big bang, after which radiation, photons, atoms, molecules, planets ... cells, xx, cell division, organisms ... we. The egg was first, not the chicken. All these things that start and depart from the micro level (and actually from exchange with antimatter) also have macro-forms.
So you have not only the individual consciousness of a cell, but also of an individual, group consciousness, collective consciousness ... on an unconscious, subconscious, conscious level.
So you also have the social journey of clans, families, tribes, feudalism to modern societies.
In this way you also have the development of individual consciousness, not only through academic knowledge, but also through many forms of relationships, business and others.
Every kind of relationship has a number of shades ... that go back to previous generations and that there are a lot of further developments or reactions to them.
Without a practical concrete thing, no theoretical thing exists and vice versa is also true, just as there is no matter without antimatter.
Everything was radiation in the beginning and ends with radiation ... but it can not end, because energy is indestructible, and takes other forms.
"Is there an energy that did not need the whole evolution to have the same or similar consciousness with ours?" One might wonder.
This leads you to the limiting path of religions ... which refuse to see the links between science and other domains.
Science refuses to see the links with things such as telepathy ... rightly so, because there is a lot of loneliness and slogans on people's evolution. No reproach, each his own search, but still. Let us assume that all the good people once did can be received by the living as radiation if they do not object emotionally.
Matter is heavier than energy (radiation) and the latter is one in its interaction with it.

Which stories are you currently in? You should meditate on this. Who are all those people who you know from close by or further. Perhaps start with those you know more closely. In which stories are they and how do these stories connect with yours. Go through the moments every day that bring peace or unrest in yourself and try to figure out what annoys you and to overcome these annoyances by living in who the other is by things that you do together with them. Also try to find the angels in the lives of others. You will find that every deeper question you ask in daily life gradually, whether or not abruptly by things and people in the outside world, tries to give an answer. Sometimes the different parts of your ego will respond differently to this and you have to temporarily take on an attitude of indifferent equilibrium ... until the calm, quietly considered act and the clear speech make everything clearer and your environment knows that you an inner quiet force speaks. Whether you can stay there in that point depends on the things you do with people. Some of their job is to guide people with too much disturbed inner calm ... others their essentials simply change things through, even without the usual meaning of dealing with people. Do not project too much in the sense of 'it should be or should be like that'. Although many things are fixed, you always have the choice to go out in certain directions and thereby to cross the paths of a number of people. Much also depends on what was entered into in the past and whether or not it was closed ... and that limits the present somewhat, especially if you do not touch your inner peace, where the most favorable developments for you leave. Despite many criticisms you will encounter, you will find yourself thinking and feeling from calm and acting in a strong position for yourself. If one loves his own inadequate, his talents are underestimated and too many connections from a misunderstood sense of responsibility, in heavy emotional circles remains stuck, one will not attract the right people to stay with your inner peace ... although it may be the being right people ... since you are on a certain frequency of being.

Lives and Relations
In the meantime, I have already mentioned a few things that ancestors and therefore including me, not understood, lived through and endured and gave a suitable follow-up. The grandparent and the parent generation became great in one and two world wars, and I studied, discussed, written about the political understanding of these issues, and alternatives and my generation and young people have a number of opportunities today, to do the same thing. to do. We have also outlined where we come from and who we are, even possible connections with what is energetically left of those who once lived, and how the human spirit works as a unit over life and death. Writing a novel to clarify this, ah, that is life itself, not just to put it into words, but in fact I have tried it through a number of literature and other art forms available on the internet, through organizations and the life between people themselves. Google includes 'the blog philosopher' and 'photo philosophy'.
Warmth, intellect, intuition, love ... they could exist without the radiation of the past ... that kind of wisdom that made radiation atoms and cells and the cell a way to increase itself, 'sharing' , learned. ? All that process, with every life it is gone from the conception and life itself is also a kind of growth through what was already acquired.

Much more complicated than all those ancestral lines, but simple for those who know them, are the love bonds between people, and more specifically those of those who also physically come to each other and in particular, the children who appear and the ways that they are going to take it. When one feels good about it, one seems to be in a more conscious and enlightening kind of real novel. People also notice better how the lives of different people are like a puzzle in one. Not only are you a puzzle, but also 'your others' in the context of larger and larger entities. Everyone is doing things in anticipation of the next phases of life and there is a lot of interest in this gigantic fight to keep the nonsense out of the scenarios. At your best moments you also know that you are actually very well helped in life ... and then every kind of situation becomes bearable. Little things as important as big ones. People are no longer annoyed by their fellow man and situations but understand and treasure and they are on their own stripes if really necessary. The ego can not be too big, but it is not a negative thing and sometimes you have to let it become very big; just as annoyance can sometimes be useful as dynamics that you need at certain moments ... everything fits into things that happen.
Being a little philosophical in life helps with this.

In the past, people shared more material things, now everybody has to have their own drill and this and that machine. Discussing the really human with each other has become as big a taboo. The truth behind these things is often related with too many dark sides which lead people to confrontations, which is not always really desirable. Avoidable is not always the answer.  Discovering once inner joy is always the answer.  Because that’s where real strength comes from.

Genetic wisdom
Genetic wisdom puts people on their way to each other to make unfinished things from the past into the present to maturity, such that the unfinished stories of the ancestors find their completion as genetic wisdom, wiser again. Sometimes stories stop because of accomplished or in the end by lack of ‘inspiration’. You can explain a lot about this, but it actually comes down to a great deal to know what life and love entails, what harm negative emotions can cause befor more positive ways to be found. A person must become more and more capable of learning to observe what is happening in the present. Once you understand the past and gained a lot of knowledge and wisdom, you are more stable in the now.

Just summarize some 'details' about life
1. Not the question of life after death is the most difficult question in philosophy, but the question of where our greatest treasures, the newcomers keep coming, is a bigger mystery. The sequel of genetic and other storylines from the past,
2. The words 'God' and 'Love' seem to be above all in some writings above all else, but the search for inner peace (and social peace) embraces a whole series of domains, including the predominantly material economic, social and political (in that order of origin). The personal search for inner peace, however, is dominated by the male-female relationship.

Man between times and change
In the old days, there were so many of those rotating triangular car windows. There used to be many farmers in Europe. Back in the days, … . The business relations between people evolved, as well as the psychological relationships were influenced by it. But what about our spiritual connection with life, are we absolutely captivated by the followers of the meaninglessness of life, or are we discovering the coherence of many kinds of meaning and ultimately the personal meaning of our lives?
The fact that we are who we are and are constantly in the present moment of becoming is already a wonderful thing that can be experienced when studying all those natural factors that have determined the entire journey from radiation to atom and cell and ourselves. Everything that exists has a form and, in an approximation of the formlessness, everything falls apart into radiation. The forces that contributed to the creation of life on earth, are equally astonishing, read or read literature or follow a number of documentaries on this subject and try to make the roots of your own his own.
When we die, we get back some radiation, and how that feels or what functions that radiation has, we guess. Does this radiation join the whole of existing energy in the cosmos or does it partly not remain with eyes or body with certain or all members of our genetically branched human tree? In many, if not all, cases we are continuing the stories of our predecessors; so not exactly the Indian way of reincarnation; call it genetic reincarnation. The symbolism of the essence of being of all or some of those who composed us through the DNA lies in us in all facets of our character and ways of doing and being.
Characteristic in our personal evolution and our reactions to people is not only the common thread of the practical layout and elaboration of our daily life, but also the blue line of social interaction with people and a step further, friendly in all are gradations. This blue line teaches us that in terms of the development of real human consciousness we take advantage of our neighbors to treat well, confrontation with only the own interests; rarely contributes to more wisdom about how life is in one another. The awareness of the fact that we form a whole as groups of people and humanity together should grow. For the red threads in our lives, this means that we have to do more to find out how the economic, social and ultimately political world is local and international in each other and where we are located and which short and long term perspectives and alternatives to be. For the blue wires it means that we have to take more time to study how man has tried to orientate through religion and philosophy through the ages to understand something of the general and personal meaning of life.
The personal meaning of someone's life is the story of the interaction with the world as a totality, but also mainly with its environment, acquaintances, colleagues, friends, family and so on. An important part of this is the experience of the love affair in the relationship between man and woman, for example. Usually one only experiences the practice of love relationships and there is little awareness about the laws for the symbolism of it all.            The reason why not everyone is aware of just as much of the above, also has to do with the different capacities of everyone, one has to dare to experience certain truths, pleasant and others, to be ready for psychological and spiritual growth.

Attached to each other
You have already seen mountaineers busy with a rope tied to each other. An error of one can have consequences for the other. Projected on our relationships and more specifically our most emotional relationships, one might assume that families with children, for example, do not enter into passionate relationships outside the family, as these can lead to enormously complicated reactions and complications that make things between people too complex. . Often, leaps and bounds have been prompted by the modern social background that wants to promote the enjoyment of life at 100 percent; 'Enjoy' in the sense of changing his sexual horizons in many cases. It is often not understood that the difficulties that one encounters in the existing relationships are again brought to bear on board with others who in turn carry other emotional problems to be solved. And of those others they do not understand enough why they are with their original partners and often certainly not that entering into new relationships is often a flight attempt or to protect themselves against possible escapades of the actual partners. On the other side one is confronted with the facts of those who preceded our lives. What happens to us is often connected to what happened to them and as a counter reaction to that we take up our positions or simply continue on the same path, according to the peculiarities with which everyone in life tries to find their way and satisfaction. Sometimes you also meet other partners with whom you feel better for a variety of reasons ... for example, a more spiritual connection. Solving things that are stuck across generations.
Once again, at this stage, not only the physical jealousy is involved, with sometimes catastrophic consequences. The original bond between people will then initially be fueled, but the deeper the spiritual bond, the more the new partners will grow into each other. That spiritual bond, when built on common interest towards this domain of life and finding positive connection with what was difficult for the ancestors, will also strengthen the physical bond between people and if not chosen for each other, the ghosts from the past free game to often strike in a destructive way. Or it should be the case that somebody's task does indeed lie with the old tires ... if this does not mean an extension of not being able to stand on its own feet from the original home front.